صفحه اصلی / آرشیو دسته "رويدادهای تاريخی" (صفحه 2)

«اهمیت مزاری در این مقطع زمان به درک درست وی از تاریخ و از بحران سیاسی و اجتماعی افغانستان بود که به ناکارآمدی مشروطیت و کمونیسم و اسلام‌گرایی فقاهتی در افغانستان رسید و معضل اصلی را در فقدان مناسبات انساني در میان اقوام کشور می­دید. لذا مزاری آن جدیدِ عصر و نیاز زمان بود که برای انسانی کردن سیاست، طرح نوی درانداخت و دراین آشفته‌بازار هزاره ستیزی رنسانس عدالت را در سیاست ملی به راه انداخت تا نام هزاره در افغانستان قیامت اجتماعی برپا نکند و تا ادعای نقش کلیدی در سیاست، تالاب خون به راه نیندازد.»

«بلی، او یک‌چیز را از این سرزمین خون‌بار برداشت و از آن خود کرد که عبارت باشد از الگو بودن برای آزادی‌خواهی و نجات از بردگی و تبعیض. وجود او ویژه است همان‌گونه که زندگی‌اش ویژه بود. چراکه تنها او است که با قدم گذاشتن در دنیای سیاسی پر تهوع افغانستان رنج‌های تاریخی، تحقیر، محرومیت، نداشتن حق زندگی، حذف از امکانات مادی و معنوی کشور، دور از امتیازات تعلیم و تربیت، محرومیت از تحصیل در بخش­های کلیدی، مانند پزشکی و بورسیه‌های به تاراج رفته و ... یک قوم را درک نموده و صادقانه در کنار آن‌ها ایستاد و به دادخواهی حقوق ازدست‌رفته آن‌ها بر خواست.»

«فاجعه افشار سر در کلافه‌ی تعصب و تبعیضات قومی شورای ستم‌پیشه نظار داشت. تعصب یا عصبیت قومی که از آبشخور سیاست تقویت و تغذیه می‌گردید. سیاست شورای نظار با انسانیت، احساسات و عواطف انسانی فاصله داشت. سیاست آن‌ها تداوم سیاست نظام قبیله‌ی ـ مذهبی بود که همیشه با خون ما سرخ و ارغوانی گردیده بود. آنچه در سیاست و نظام قبیله سالار ارزشی و بهای نداشت انسانیت، حقوق و ارزش‌های انسانی است.»

«محمد(ص) به دنیا آمد و همراه با ولادت او حوادثی درآسمان و زمین و مخصوصا در مشرق که مهد تمدن آن روز بود، پدیدارگردید. این حوادث به مثابه­ی سریعترین وسیله­ی خبرگزاری امروز بود که از حادثه­ی مهمی خبر می­داد، و ازآنجاکه این مولود مبارک باید آداب و رسوم کهنه و خرافی ملتها را درهم بکوبد و اساس و شالوده­ی نو برای پیشرفت و ترقی انسانها پی­ریزی کند از همان آغاز زنگ بیدارباش را به صدا درآورد».

« پذیرش ولایتعهدی از سوی امام رضا(ع) با آنکه به اجبار بود اما این پذیرش با شرایطی بود که در حکم نپذیرفتن می‌نمود، در عین حال شهرت این مساله در سرزمینهای دور و نزدیک اسلام، و اینکه مامون اعتراف کرده است که امام رضا(ع) پیشوا و رهبر امت و سزاوار خلافت است، و مامون از ایشان خواسته خلافت را بپذیرد و نپپذیرفته و با اصرار مامون ولایتعهدی را با شرایطی پذیرفته است، همین مساله خود در ژرفای عمل به سود روش امام و شکستی برای سیاست خلیفگان بود».

«منطق امام(ع) در مقابل "بیعت" منطق یک انسان با شرف و بزرگ بود که هیچگاه او و امثال او تن به ذلت و خواری نخواهد داد. در مقابل "دعوت مردم" منطق یک مصلح و سیاستمدار ورزیده است، همانگونه که امام علی (ع) در پذیرش حکومت خود به حضور و دعوت مردم به عنوان حجت عقلی و شرعی، استدلال می‌کند: " لولا حضورالحاضر و قیام الحجته بوجود الناصر..." امام حسین (ع) در مقابل انبوه نامه‌های دعوت ازکوفه، حجت را تمام دانسته و به دعوت آنان با اعزام نماینده و سفیران خویش، پاسخ مساعد می‌دهد».

«شکوه وجلوه‌ی علمی امام جواد (ع) باکمی سن آن حضرت (8-9سالگی) چنان شگفت‌آور بودکه بهترین دانشمندان و قاضیان عصر، مانند: ابن ابی داود و قاضی یحی بن اکثم در مناظره با امام (ع) به کوچکی و عجز خود و عظمت علمی امام در حضور همگان اعتراف کردند. مساله‌ی فقهی قطع دست دزد، در مواجه‌ی ابن ابی داود و طرح فروعات مختلف آن از سوی امام که تفصیل آن درکتب فقهی آمده است، اعجاب همراه با تحسین همگان، حتی خلیفه‌ی وقت را برانگیخت».

«در این نوشته به گوشه‌ی از فضایل و ترسیم برخی از خطوط تابناک زندگانی آن امام بزرگ در حد توان پرداخته شد وگرنه بررسی ابعاد زندگی پر برکت امام آن گونه که شایسته آن امام بزرگ است در توان امثال ما نیست. به عنوان مثال در شرح و تفسیر یکی از رساله‌های که از آن حضرت نقل شده به نام* توحید مفضل* که خود مسایل و مطالب بلند و محکم توحید و معارف ارزشمند دیگر را دارا می‌باشد، بزرگان اهل علم رساله‌ها نوشته‌اند».

«بنابراین افغانستان را در وضعیت و شرایط فعلی نمی‌توان کشوری مستقل و آزاد نامید. سخن و حدیث از استقلال افغانستان شعار توخالی‌يي بیش نیست! چونکه کشور ما در بخش‌های گوناگون سیاست، اقتصاد، فرهنگ و امنیت از دخالت‌های کشورهای خارجی ایمین نیست؛ بلکه کشورهای غربی و کشورهای همجوار در تمامی ساحات حکومتی نفوذ و سیطره دارند. طوریکه اگر یک ماه به مسوولین سیاسی کشور حقوقی نپردازند. ساختار و نهادهای سیاسی کشور به هم می‌ریزد، یا اینکه یک روز نیروهای خارجی در کشور نباشد سراسر کشور سونامی ناامنی فراخواهد گرفت».

«امامان معصوم ما به مقتضای رسالت خلیفت اللهی خویش هریک در رهگذر ویژگیهای عصر خود به گونه‌ی تجلی داشتند و به حکم علم و حکمتی که لازمه‌ی امامت و موهبت الهی است دقیقترین روشها را در مواجهه بامسایل عصر خویش و در راستای اهداف الهی به کار می‌بستند.»