صفحه اصلی / آرشیو دسته "سیاسی" (صفحه 19)

«شکریه تبسم و همراهانشان در زابل توسط طالبان داعش‌نما گلوهایشان بریده و به شهادت رسیده بودند اما دادخواهان و عدالت‌طلبان در کابل توسط طالبان ارگ نشین و جلاد خاینی به نام محمد محقق گردن زده و سرافکنده شدند. محمد محقق برای خوش‌خدمتی و اثبات هرچه بیشتر نوکری و وفاداری به اربابان ارگ نشین و طالبان کراواتی خود تیغ سلاخی و تبر ریشه‌زنی خود را از خورجین بیرون کشید و سرهای هرچه دادخواه و عدالت‌طلب بودند را یکایک بریدند و دادخواهان و عدالت طلبان را با تیغ کین جهالت و شمشیر عریان حماقت سر برید.»

«جنبش تبسم نخواهد خوابید؛ چون مطالبات آن انسانی و مقبولیت آن همگانی است که با خون گلوی کودکی نه‌ساله سیراب گشته و بر تپه‌های دل انسانی زندگی داده است. جنبش تبسم نه‌تنها در شعار که در شعور مردم رخنه کرده است که هر انسان فهیم و آزاده را عاری از قیدوبند تباری و فارغ از هر تعصب نژادی همراه می‌کند. جنبش تبسم هرچند با هزاره رقم خورد ولی رستاخیز همدلی و مهربانی که متن این قاعده است قومی نیست؛ چون جنبش تبسم قیام نگاه زلال انسانی و نهضتی علیه تبعیض و تعصب و انقلاب مظلومیت در برابر جنایت است که هرروز بهتر از دیروز روشنگری و افشاگری می‌کند.»

«درحالی‌که خواسته‌ها و مطالبات مردم در این برهه‌ی حساس چیزهای خیلی بنیادی‌تر و عمیق‌تری اجتماعی است که از درون نیازهای جدی جامعه ناشی می‌گردد و آن «عدالت و برابری» است. «مبارزه با فساد» است. «صلح و امنیت» است که دولت با ارتش ملی و پلیس ملی به‌عنوان سامانه‌های قانونمند امنیت اجتماعی در جامعه تامین نماید. چیزی که در جنبش اعتراضی و انقلاب «تبسم» در فریادهای شرکت‌کنندگان متبلور بود و رهبران حراست و ثبات از درک آن عاجز هستند. زیرا همیشه این رهبران راه خود را رفته‌اند و جامعه راه خود را رفته‌اند.»

«علاوه بر تصمیم شورای وزیران، طرح ترور زنجیره‌ای روشنفکران، تحلیلگران، سیاستمداران و روزنامه‌نگاران، فعالان مدنی و روزنامه‌نگاران چون احمد سعیدی و جاوید کوهستانی و... این برداشت و تحلیل را تقویت می‌بخشد که حکومت وحدت ملی پروژه گسترش اختناق و استبداد را در پیش‌گرفته است و تقارن هر دو پدیده (تصمیم ـ ترور) برای تحقق یک هدف و انگیزه سیاسی طراحی گردیده که همان ترویج سرکوب و بیدادگری و نفی آزادی بیان، اندیشه و پرسشگری از حکومت است.»

«فعالیت‌های محقق و نوکران بی‌مزدش برای پاک کردن رسوایی‌اش در رسانه‌ها و گرفتن بیعت در کاخ ایشان مشغول‌اند، که علی امیری در فضای گل‌آلود سیاسی نقد بر «کتاب معجم احادیث المعتبره» را بیرون می‌دهد که فضای شبکه‌های اجتماعی را تسخیر می‌کند و حتما تعیین انتشار آن در این فرصت زمانی برای برداشتن فشارهای روانی از این شیخ جاهل در سیاست، به خاطر تعلق‌خاطری وی به ایشان صورت می‌گیرد. مردم خود را برای چهلم شهدای سربریده شده هزاره در زابل آماده می‌کنند که تنش دیگر میانه هزاره‌ها ازیک‌طرف و میان طرفداران پر تعصب شیخ محسنی و منتقدین شیخ از طرف دیگر فضای مسموم و مشغول کننده بر فضای سیاسی و فرهنگی هزاره‌ها سایه می‌افکند.»

«آری امنیت افسانه است و دست‌نیافتنی. دست‌نیافتنی بودن این افسانه رویایی تنها برای شهروندانی است که در زمین بوریا و در آسمان ستاره ندارند و لذا هرروز بدتر از دیروز نیافتنی‌تر شده و نایاب‌تر شده است. همین افسانه است که باعث شده است 146 هزار شهروند بی‌بوریا و بی‌ستاره به دیار کفر سفر کنند و ماه‌ها به امید لطف و مرحمت کفار، دلواپس و منتظر لطف و رحمتشان بنشیند تا در زیر چتر امنیتشان پناه بگیرند. همین مردمی بی‌ستاره‌اند که جوانان و محصلانی که روزی تجسم آرزوهای یک‌عمر تحمل رنج و زحمت پدران و مادران بودند، اکنون دل به دریای غربت و مهاجرت زده‌اند که گاهی طعمه گرگان همسایه شدند و گاهی طعمه ماهی‌های دریا.»

«اقدامات نظامی روس‌ها در سوریه می‌تواند توازن نظامی را به نفع منطقه تغییر دهد و ابتکار عمل را از چنگ ژاندارم‌های منطقه‌ای خارج سازد. اگر بنا باشد با داعش به عنوان جریان‌های افراطی و تروریستی، مبارزه صورت گیرد، چرا فقط غرب هدایتگر این مبارزه جهانی باشد و روس‌ها، چینی‌ها، هندی‌ها و حتا ایرانی‌ها نیز می‌توانند در این مبارزه جهانی برعلیه جریانهای تروریستی و هراس‌افگنی، شرکت نمایند. خوبی این مشارکت جهانی، در مبارزه با هراس‌افگنی، آن است که ثبات استراتژیک را در جهان باز می‌گرداند.»

«غنی به دلیل عدم مشروعیت خود کشور را با بحران‌های گوناگون مواجه ساخته و نتواسته با شرایط تقاضاها و مطالبات نوین اجتماعی تطبیق داده و تنش‌های متعدد داخلی را مهار سازد، الفت و مودت را در میان نیروهای اجتماعی و سیاسی بیافریند، جامعه به‌سوی همسویی و اتحاد سوق و گام‌های سازنده به‌سوی راهبردهای سیاسی بردارد. لذا این عدم پاسخگویی مناسب غنی، حکومت و کشور را با بحران و شرایط غیرعادی مواجه ساخته است. ازنظر «پارسونز» بحران سیاسی زمانی پدید می‌آید که حاکم سیاسی توان پاسخگویی و تطبیق با شرایط نوین سیاسی و اجتماعی را نیز ندارد.»

«دولت اشرف غنی در ابتدای شکل‌گیری خود، اقتدار سیاسی را به سمت‌وسوی حاکمیت تک قومی سوق داد. پروژه قومی ‌کردن قدرت از عزل فریبکارانه دیپلمات‌های کارکشته و تجربه‌دیده سیاسی، از سفارتخانه‌ها و ریاست اداره امور آغاز گردید و به نصب عناصر پشتونیست در راس وزارتخانه‌ها، سفارتخانه‌ها و ادارات کلان کشوری به فرجام رسید. این روند نشانگر تکمیل پروژه تک قومی ‌کردن حکومت غنی بود. این رفتار و کنش تبعیض‌آمیز سیاسی، به کاهش مقبولیت سیاسی ـ اجتماعی حکومت غنی انجامید و یاس و بدبینی عمیق اجتماعی اقوام دیگر را به دنبال داشت.»

«آری! در این مدت كه اشرف غنی بر چوكی قدرت تكیه زده است به جای اینکه اقدمات اصلاحی روی دست گرفته و امور سیاسی، اجتماعی، نظامی، امنیتی اقتصادی کشور را اصلاح نماید به انحصار قدرت و قومی کردن سیاست رو آورده و اوضاع شکننده و بحرانی را بیش ار پیش متشنج نموده و کشور را به سوی بحران‌های خطرناک و نابود کننده سوق داده و نزدیک است که به دره‌ی هولناک نابودی سقوط دهد. امروزه کشور شاید در بدترین شرایط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، امنیتی و ... قرار دارد.»