صفحه اصلی / آرشیو دسته "سیاسی" (صفحه 8)

«آری جماعتی تحت تاثیر القاآت ارگ قدرت، در پی آن بودند تا جنبش روشنایی را ساختارمند نمایند و برخی افراد معلوم‌الحال را دبیر کل بسازند که عنوان دکتر را یدک می‌کشید و جالب آن بود که او خود نیز استدلال می‌کرد که رهبری حقش هست. زیرا در میان سران مطرح جنبش تنها او دکتر است. این جماعت به خیال خود می‌خواستند این بدنامی را به نشست سمرقند گره بزنند. لذا وقتی دیدند طمع سیاسی‌شان محقق نشد، این سخن افتضاح‌آور را باافتخار از خود در کردند که "طرح نو" جنبش روشنایی را تکه‌پاره کرده است.»

«نگاهی کلی به محورهای مطرح شده که برگرفته از بیانیه‌ی پایانی نشست هم‌اندیشی جنبش روشنایی در شهر سمرقند کشور ازبکستان است، نشان می‌دهد که در این اجلاس تصمیمات معقول، متین، نسبتاً جامع، بدور از هیاهو و بدون گرفتار شدن در دام فرافکنی‌‌های برخی از افراد سودجو و فرصت‌طلب درونی و شیادان سیاسی و رسانه‌ای زمداران ظالم و شقاوت‌پیشه‌ی ارگ کابل، اتخاذ گردیده است که چشم‌انداز نسبتاً روشن و امیدبخشی را فراروی محرومان و عدالت‌خواهان کشور می‌گشاید و بر تمام عدالت‌خواهان و اقوام محروم کشور است تا از این تصمیمات و برنامه‌های سرنوشت‌ساز، حمایت نمایند و گرفتار جوسازی‌های مغرضان نگردند.»

«نادانی تاریخی و فساد اخلاقی این مردم را گرفتار این درد تاریخی کرده و از زمان، رفاه، سعادت و برخورداری بازداشته و به جنگ، خشونت، انتحار و انفجار سوق داده و چنین علیل و ذلیل همواره درد می‌کشند و رنج می‌برند. تا این مردم آگاهی تاریخی پیدا نکنند و ندانند که ریشه فساد و تباهی و پوسیدگی‌شان این است که سالیان دراز تقویمی هیچ حرکت تاریخی نکرده و ایستا بوده و این ایستایی موجب فساد و پوسیدگی و گندیدگی گشته است، این درد و این بیماری و این تب و عفونت فراگیر درمان‌پذیر نیست و مردم باید در دوزخ نادانی و فساد خود بسوزند و بسازند و رنج ببرند و ....!!.»

«پس با توجه به این وضعیت، وجود جریان سیاسی مستقل و مردمی یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است. هزاره‌ها برای این‌که بتوانند هم مرگ مظلومانه خود را از بی‌هزینگی برون آورند، به آشفتگی‌های فلج‌کننده داخلی فایق آمده و هم روابط بیرونی را سامان بخشند، به چنین جریانی نیاز حیاتی دارند. این نیازمندی تاریخی، نه‌تنها با ظرفیت‌های برآورده نشد و در قالب آن منافع مردم دنبال نگردید که حتی در نقش پیش‌مرگ‌های فاشیست عمل کرده و مردم را بی‌کس‌تر از هرزمانی ساختند.»

«فاشیست لیست ترتیب می‌دهد و تروریست آن را به استهزا می‌گیرد. طالب و غنی که هردو برای منافع پشتون هم آدم می‌کشند و هم‌بازی صلح را سامان می‌دهند، از نشستن افراد بر سر سفره خالی صلح و نشست مشورتی لوی جرگه و نیز از موفقیت چنین نمایش تحقیرآمیزی لذت برده و بیش از هرزمانی استحقاق حکومت کردن بر چنین مردمی را باور می‌کنند. دفاع از دولت غنی و در مقابل، موضع‌گیری علیه تروریستان طالب، هردو به یک اندازه افراد لیست شده را به سمت کشتارگاه فاشیست سوق می‌دهند و هیچ حاصلی دیگری جز این ندارد.»

«اگر نشست صلح قطر نفی تبعیض، بی‌عدالتی و محاکمه جنایت‌پیشگان فاشیست را به همراه نداشته باشد، ابزاری بیش برای خلع سلاح دیگران نبوده و ثمره‌ای جز تبعیض پیشگی بیشتر را در قبای جدید سیاست در بر نخواهد داشت. ازاین‌رو، به جد می‌توان گفت که صلح قطر انگیزه‌ای جز توطیه ندارد؛ توطیه‌ای که به‌شدت منطق تبعیض و بی‌عدالتی در سایه انحصار قدرت از سوی فاشیستان قومی دنبال شده و می‌شوند.»

«دور از انتظار نیست که جنبش روشنایی متشکل از چنین نیروی‌های پاک، پرتحرک و بااراده‌های راسخ، قادر به فتح قله‌‌های افتخار، خلق زیبایی‌های فرهنگی و مدنی و دارای چشم‌انداز امیدبخش برای مردم افغانستان و هزاره‌ها به‌طور خاص باشد. آنچه در این مراسم دیدیم و شاهد بودیم، ایده‌های نو، طرح و برنامه‌های شفاف و عملی برای خروج از بن‌بست سیاست قومی‌‌‌، خودباوری جمعی، دوری از توصیفات گزافه و تکیه بر داشته‌های بالفعل و بالقوه کارکردی و کاربردی رهبر شهید، قاطعیت در تصمیم برای ادامه مبارزه علیه تبعیض، بی‌عدالتی و فساد سیاسی و داشتن منطق مشخص برای حضور در عرصه‌های سیاسی بود.»

«پدر جان دوست دارم با تو کمی شکایت و از مدعیان میراث‌دار‌ی‌ات حکایت کنم. شکایت این است که پدر نمی‌دانی که بعد از رفتنت جنگ بالای میراثت درگرفت و میراثت را تیکه‌داران و مدعیان وراثت که دم از تو می‌زنند، دم از هزاره بودن و دم از خدمت کردن به قوم می‌‌زنند اما امروز میراث تو را تکه‌تکه کرده‌اند. حزب وحدت تو را میراث شخصی خود کرده‌اند. پدر جان! بعضی وقت جمله‌ی هابز یادم می‌آید که می‌گوید انسان گرگ یکدیگر است، نبودنت باعث شده تا تیکه‌داران قومی گرگ یکدیگر شوند و دور از اخلاقیات صحبت کنند. گاهی اوقات عدالت اجتماعی را عدالت اضافی می‌خوانند و جنبش‌ روشنایی را جنبش را فحاشی می‌نامند.»

«برخی برای اولین بار در حیات سیاسی خود، با بیرون آمدن از ساختار دولت، احساس بی‌‌عدالتی کردند و از مجامع بین‌المللی برای روشن شدن قضیه، خواستار بررسی روشن و عادلانه شدند؛اما دولتمردان و سیاسیون درون دولت اظهارات مخالفان خود را بی‌‌اساس و بی مبنا خواندند و از روی غم شریکی با خانواده‌‌های شهدا، چون گذشته ناگزیر به محکوم نمودن حمله تروریستی شدند. آنچه تغییر نکرد وضعیت مردم، درد و آه و ناله مردم بود و هست که هرروز سیل خون از درون خانه‌‌‌هایشان جاری، بار غم بر دل‌هایشان سنگین و فقدان و فراق عزیزانشان مغز استخوان‌هایشان را می‌‌سوزانند.»

« این انتخابات نمایندگان به‌ظاهر مردمی و در واقعیت امر مهندسی و هدایت‌شده از جانب حکومتگران مستبد قومی است. زمامداران غیر مشروع تلاشی به عمل می‌آورند که عناصر و کاندیدان منفعل و خودباخته سیاسی را در فرایند انتخابات، به‌عنوان عناصر پیروز و صاحبان آرای اکثریت و مردمی اعلام نمایند تا توجیه‌گر و مشروعیت دهنده پالیسی‌های حاکمان فاشیست و انحصارطلب قومی باشند، نه صدای رسای مردم در پارلمان و خانه ملت!»