صفحه اصلی / آرشیو دسته "دينی" (صفحه 2)

«پیامبر (ص) با توجه به آیات شریف قرآن، نشانه‌ها و شاخصه‌های شخصیت و حکومت جهانی مهدی (ع) را در خطبه‌ها و سخنرانی‌ها و آخرین خطبه (خطبه غدیر) بیان می‌کند که می‌توان از آن‌ها به سیره حکومتی مهدوی (ع) تعبیر کرد. مفسرین گران‌قدر بیش از صد آیه قرآن کریم را که به حکومت و ویژگی‌های حکومت جهانی امام عصر (ع) دلالت دارند را برشمرده‌اند و به بیش از هزار روایت معتبر که بشارت ظهور آخرین منجی و تشکیل حکومت جهانی او داده را نقل کرده‌اند.»

«مکتب عظیم عاشورا با رهبران و پدیدآوران چنین پیشوایان بزرگ، رنگ و جلوه‌ی جاودانگی به خود گرفت. حضرت ابوالفضل (ع) که به لقب قمر بنی‌هاشم ملقب و افتخار پرچم‌داری نهضت پرارج و شکوه عاشورا را با خود داشت. که آوازه‌ی بصیرت و شجاعت و جوانمردی و صداقت و وفاداری و ادب و دلیری و قهرمانی آن حضرت، زبانزد دوست و دشمن بوده است. او که پایمردی و دلاوری و شجاعت را از پدری چون امیرالمومنین (ع) و از مادری چون ام‌البنین(س) در خود داشت، پرچم‌داری نهضت حسینی (ع) به‌حق، شایسته‌ی شخصیت والا و ارجمند او بود.»

«گفتمان وحی که با دستور آفریدگار دانا و توانا به خواندن و تعلیم و تعلم و تهذیب و تزکیه و در یک‌کلام اعتلای انسانیت، قلب اعتقادات بی‌اساس و بی‌بنیاد و غیرمنطقی و غیراخلاقی و موهوم و خرافی جامعه جاهلی و تمام جوامع جاهلی قدیم وجدید را نشانه رفت. اساس اعتقادات شرک‌آلود گذشته و آینده را باایمان و اعتقاد به خالقیت و ربوبیت خدای یگانه که همو آفریدگار جهان و انسان است و هم تدبیر و اداره و مدیریت هستی را آن‌گونه که خود می‌داند و اداره می‌کند، توسط آخرین فرستاده خود به گوش هوش انسان و جهان اعلام و ابلاغ کرد.»

«بدون تردید آنچه در سال 61 هجری (حادثه عاشورا) در سرزمین نینوا اتفاق افتاد در تاریخ اسلام بی‌نظیر بوده است. زیرا در یک‌سو، انسانیت و جلوه‌های عظیم انسانی با ابعاد معنویت، اخلاق، دین‌خواهی، عدالت محوری، ظلم‌ستیزی و حماسه و رشادت و جان‌فشانی و وفاداری به نمایش درآمد. در جانب دیگر، دنیاطلبی، رذالت و پستی و ستم گری، قساوت و خون‌خواری، جنایت و شقاوت طلبی، سبعیت و درندگی و خوی حیوانی به نمایش گذاشته شد.»

«همچنین روزه‌داری سبب تقویت اراده و ایمان و صبر و استقامت در برابر خواهش‌های نفسانی و شهوانی انسان می‌شود. در حالت طبیعی، انسان میل به برآوردن خواسته‌های نفس و راحت‌طلبی و برخورداری از لذایذ و منافع زودگذر و احیانا مضر، دارد. اما روزه‌داری به‌ویژه مراتب دو و سه آن، روحیه‌ی مقاومت و ایستادگی در برابر غرایز و لذت‌های زودگذر را در انسان تقویت و در راستای جهاد با نفس او را یاری و به رسیدن به‌مراتب عالی انسانی رهنمون می‌شود. در قرآن شریف نیز به این مطلب تصریح‌شده است.»

«گستره علم امام (ع) آن‌قدر وسیع و بلندمرتبه است که در آیات دیگر قرآن ازجمله آیه حکمت نیز به آن تصریح‌شده است. "یوتی الحکمة من یشاء و من یؤة الحکمة فقد اوتی خیرا کثیرا" خدا دانش و حکمت را به هرکس که بخواهد می‌دهد و به هرکس دانش داده شود خیر فراوانی داده‌شده است. (سوره بقره آیه 269) مضمون این آیه آن‌گونه که مفسرین گفته‌اند در روایات منقول از پیامبر اکرم (ص) نیز تصریح‌شده است و آن حضرت خود را شهر علم و حکمت و علی (ع) را باب دانش و حکمت می‌داند. این امر در قضاوت‌های آن حضرت و خطبه‌ها و حکمت‌ها و پاسخ‌گویی به مسایل و مشکلات علمی و قضایی و... حتی به اعتراف مخالفین آن حضرت، نیز تصریح‌شده است.»

«ادیان و شرایع قبلی باآنکه در اصول دعوت خویش، با اسلام تفاوت نداشت اما شرایع و قوانین آن‌ها محدود به زمانه و زمینه‌ی خاص بود، و توسط عده‌ی منفعت‌طلب و موقعیت خواه و سودجوی منحرف، از مسیر اصلی انبیای پیشین، به انحراف کشانده شد همچون آیین یهود و مسیحیت، اما دین اسلام با معجزه‌ی جاودانه‌ی قرآن و با صیانت حتمی فرستنده آن "انا نزلنا الذکر و انا له لحافظون" و با خطاب جهانی و قوانین بشری "و ما ارسلناک الاکافة للناس بشیرا و نذیرا" (سبا آیه 28) و اتصاف پیامبرش به "و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین" (انبیاء آیه 107) مهر خاتمیت بر ارسال رسل و جهانی و جاودانگی دین اسلام، زد.»

«امام (ع) با بذل جان و ایثار خون و اسارت خاندان و شهادت اصحاب ویاران، اساس آزادی‌خواهی و آزادگی و را ه و روش مبارزه با ستمگران و مفسدان را به پیروان و همه آزادی خواهان جهان، آموخت. فریاد (هیهات منا الذله‌ی) امام (ع) و شعار اصلاح‌طلبی و مبارزه با ظلم و فساد و اقامه‌ی فریضه‌ی حیات‌بخش امربه‌معروف و نهی از منکر و سازش‌ناپذیری با مفسدین، در گوش هوش و عمق جان طنین‌انداز شد و دیری نپایید تا توابین و پس‌ازآن مختار، به پا خواستند و بساط ظالمان و مفسدان اموی را از میان برداشتند.»

«داستان شگفت خلقت انسان، در درون خود اسرار نهفته فراوان دارد. این قصه که راز و رمز آفرینش را آشکار می‌سازد و سر کرنش و تعظیم فرشته و ملک را برملا می‌نماید؛ در حقیقت، بازگویی جریان خلافت و جانشینی این موجود اعجاب‌آمیز، از آفریدگار دانا و توانا است: (انی جاعل فی الارض خلیفة) این همان موجودی است که فرشتگان الهی و مقربان آستان ربوبی در ساحت علم او زانو می‌زنند و در مقابل وجود او سر بر خاک می‌سایند. او همان آفریده‌ای است که عرش و فرش و ملک و فلک، در خدمت اوست تا وی در خدمت و برای خدا باشد.»

«باید توجه داشت، توجیهات روحانیان و تحمیل کردن عقاید کلامی خودشان بر قرآن خود بزرگ‌ترین تفسیر به رای است و با نص صریح قرآن ناسازگار است. آنچه از این گفتار می‌خواهیم بدان برسیم این است که؛ اول: پیامبران نیز مانند باقی انسان‌ها، انسان بوده‌اند و درنتیجه امکان گناه داشته‌اند. دوم: پیامبران بنا به‌تصریح قرآن و نیز کتاب مقدس مرتکب گناهانی شده‌اند.سوم: گناهان پیامبران زیاد و قابل‌اعتنا نبوده و به‌هیچ‌وجه گناهکاری بر شخصیت پاکشان مستولی نبوده است و به همین دلیل به رسالت و نبوت آنان آسیبی نمی‌زده و نمی‌زند».