سوگنامهی کاروانسالار نهضت عاشورا؛ امام و پیشوای عارفان، زینت و الگوی عابدان، امام سجاد(ع)
قیام عاشورا هرچند در برههای زمانی محدود در سال ۶۱ هجری و محرم و صفر همان سال، و در محدودهی جغرافیای عراق، به وقوع پیوست. اما ابعاد عظیم آن، هرگز در آن محدوده باقی نماند. پهنای به بزرگی تاریخ و گسترهی زمان، و ابعاد مکان را درنوردید و پیوند با ابدیت یافت و جاودانه شد.
قیام عاشورا با ایستادگی پیشوای آزادگان و سرور شهیدان و تعداد محدودی یاران با اخلاص و باایمان، که با شعار احیای امربهمعروف و نهی از منکر و باهدف بازگرداندن سنت و سیرهی پیامبر (ص) و امیرالمومنین (ع) در برابر دستگاه فاسد و ستمکار اموی و اتاق فکر خارجیان بهظاهر مسیحی که طراح اصلی سیاستهای مزورانهی آنان، بود. و قیام امام (ع) را خروج بر خلیفه اسلام ! و خود آنان را خارجی و بدعتگذار و باعث اختلاف امت اسلامی، معرفی میکردند. به وقوع پیوست.
امام (ع) با بذل جان و ایثار خون و اسارت خاندان و شهادت اصحاب ویاران، اساس آزادیخواهی و آزادگی و را ه و روش مبارزه با ستمگران و مفسدان را به پیروان و همه آزادی خواهان جهان، آموخت. فریاد (هیهات منا الذلهی) امام (ع) و شعار اصلاحطلبی و مبارزه با ظلم و فساد و اقامهی فریضهی حیاتبخش امربهمعروف و نهی از منکر و سازشناپذیری با مفسدین، در گوش هوش و عمق جان طنینانداز شد و دیری نپایید تا توابین و پسازآن مختار، به پا خواستند و بساط ظالمان و مفسدان اموی را از میان برداشتند. و اینگونه، چهرهی تزویر و دروغین مدعیان خلافت اسلامی و فساد و تبهکاری آنان بر همگان، عیان شد و آفتاب حق و حقیقت آشکار و ازآنپس، الهامبخش حرکتهای اصلاحطلبانه و آزادیخواهانه گشت و از گروه ستمگران و مدعیان دروغین خلافت، جز بدنامی و نفرت و نکبت، چیزی بر جای نمانده است.
بیتردید این رسالت الهی با پیامرسانی و آگاهی بخشی امام عارفان (حضرت سجاد ع) و روشنگریهای حضرت زینب (س) ممکن و میسور شده است. امام (ع) از فردای عاشورا که بار سنگین این رسالت را به دوش گرفت، از کربلا تا کوفه و ازآنجا تا شام، و تا مدینه، قدمبهقدم، اذهان اغفالشده و خفتهی مردم را بیدار و پیام اصلی قیام تاریخساز عاشورا را به گوش مردم آن زمان و نسلهای بعد رساند.
امام سجاد (ع) با در نظر داشت شرایط پر از خفقان ستمکاران اموی و مروانی به اقتضای وظیفهی خطیر رهبری و امامت، با سلاح دعا و گسترش معارف ناب اسلامی و تربیت شاگردان ممتاز همانند سعید بن جبیر و ابوحمزه ثمالی و… به بهترین وجه و شایستهترین صورت، پیام عاشورا و اهداف پاک امامت را تحقق بخشید. امام (ع) با دو یادگار جاودانهی خویش، صحیفهی سجادیه که بهحق زبور آل محمد(ص) نام گرفته است. مکارم اخلاق را در قالب دعا از زمین به آسمان پیوند زد و عمیقترین معارف فردی و اجتماعی و حتی سیاسی را در شکل دعا و مناجات، به تشنگان معارف بلند دینی، آموزش داد و با صحیفهی خود، صفحهی حیات طیبه را فرا روی وجدانهای بیدار و فطرتهای بشری گشود و با رسالهی حقوق از رسالت حق مدار و حق محور انسان و انسانیت در ابعاد فردی و اجتماعی و بینالمللی و از رابطه بین آفریده و آفریدگار پرده برداشت. اینک در پایان به فرازی کوتاه از دو اثر جاویدان آن حضرت، از باب تیمن و تبرک اشاره میشود: از صحیفهی سجادیه :
” بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست و مرا به زیور شایستگان بیارای، و با زینت پرهیزکاران بپوشان : در گسترش عدل و فروخوردن خشم و خاموش ساختن آتش فتنه و عداوت و جمعآوری دلهای پراکنده و اصلاح میان مردم و نرمخویی و فروتنی و خوشرفتاری و وقار و متانت و خوشخلقی و پیشی گرفتن در نیکوکاری و….. “
از رساله حقوق : “حق خدای بزرگ: حق خداوند بر تو آن است که او را بپرستی و بدو شرک نورزی، و چون به اخلاص چنین کنی، خداوند کار دنیا و آخرتت را کفایت فرماید.”
گرامی و پر رهرو باد راه آن امام همام (ع) هرگاه و هر زمان، و تا قیام امام زمان (عج)
(
(