صفحه اصلی / آرشیو دسته "انتقادی" (صفحه 13)

«متاسفانه در برخورد با چنين رخدادهايی ميان آخوندها، حوزه‌های علميه و دستگاه‌های مرجعيت نوعی مماشات و هم‌سوی احساس می‌گردد. در اينكه خمس به دختر تعلق نمی‌گيرد و دختر داشتن نه شامل خمسی به معناى اهل سنت و نه به معناى شيعه می‌گردد اختلافی وجود ندارد اما در برخورد و واکنش در قبال چنين پديده‌های زشت و غیراخلاقی نوعی هم‌سوی و مماشات از سوی آنانی كه ذكرش رفت دیده‌شده و ديده می‌شود. عدم برخورد جدی و قاطع از سوی مراجعی كه متولی مذهب و باورهای مردم شناخته می‌شوند زمينه چنين سو استفاده‌ها را فراهم كرده و هرروز شاهد قربانیهای بيشتری از اين قبيل خواهيم بود.»

«خلیفه دوم؛ با چنین عملی، تبعیض نژادی را که از سوی قرآن و پیامبر (صلی‌الله علیه و اله و سلم) نهی شده بود، به دامن اسلام بازگردانید و بار دیگر آن را احیا کرده و جامعه اسلامی را با اختلاف شدید طبقاتی همراه ساخت. لذا دیری نپایید که جامعه اسلامی با شکاف عمیقی روبه‌رو گردید که زراندوزان و دنیاپرستان، با خرید بردگان و کنیزان بر شوکت و عظمت خویش افتخار می‌کردند و بیچارگان و بردگان مظلوم از دل صبح تا دل شب‌کار می‌کردند که تا هم زندگی خود را با رنج و مصیبت اداره نمایند وهم روزانه و یا ماهیانه مبلغی به اربابان خویش بپردازند.»

«امروز اين ضرورت است، همان‌گونه که عينک تکفير مانع از آشکار شدن قواعد انسانی اسلام است و بايد آن را دور انداخت، عينک ليبرال دموکراسی غرب نيز مانع از مواجهه با حقيقت اسلام است و بايد آن را دور انداخت و اسلام را آن­‌گونه که هست بايد شناخت و فهميد. اين قاعده در مورد تاريخ اسلام نيز جاری است. تاريخ را نیز همان‌گونه که بوده است بايد فهميد. حوادث مقطع نمی‌تواند به فهم تاريخ مدد رساند. ذکر حوادث مقطع پاشنه آشيلی نوشته­‌ی آقای بودا است. خواننده بصير با مراجعه به تاريخ و دقت در آن‌ها قطعاً به نظر مخالف آقای بودا خواهد رسيد.»

«رییس دولت نیز در لفافه سکولاریستی و حضور در مدریت کلان جهانی در پی تحقق ایده‌های قوم‌سالاری بازار داغ می‌کند. بر پایه همین نگاه‌های واهی است که کابینه دولت وحدت ملی تشکیل شده و وزرای پیشنهادی راهی مجلس می‌شوند. جای تعجب نیست که بگوییم رای اعتماد مجلس نشینان به وزرای معرفی شده از سوی اشرف غنی، از همین قاعده ضد شایسته‌سالاری پیروی نموده که در نتیجه آن بسیاری از وزرای فهیم و کاردان قربانی کهنه‌سالاری و عناوین یاد شده دیگر می‌شوند.»

«البته برخلاف فرمايش بودا كه: «بسیاري از جنگ‌ها، ازجمله جنگِ بدر، جنگ بر سر کالای تجاری بود که از شام به مکه انتقال داده می‌شد» مصادره/ غارت كاروان قريش، در صدر اسلام، تنها یک‌بار اتفاق افتاده است نه بيشتر! هيچ نمونه يا شاهد تاريخي ديگري بر مصادره/ غارت اموال قريش، كه زير نظر موسس دين اسلام صورت گرفته باشد، وجود ندارد. و اين نكته خود روشن مي‌سازد كه اين سخن بودا چه نسبتي با واقعيت دارد؟»

«حرف امروز روشنفکران هزاره این است که دین و مذهب با فاصله گرفتن از آن سرچشمه اصلی خود با اوهام و خرافات زیادی ممزوج شده و باید پالایش گردد و یکی از ابزار مهم فهم شریعت و پالایش خرافات دینی و مذهبی، عقل و تعقل است که کنار گذاشتن آن، در قرآن سخت مورد نکوهش قرار گرفته است. نه دینداری در بوسیدن دست اشخاص سید، شیخ و حاجی است و نه آگاهی و ابراز هویت قومی مساوی با بی دینی و فاشیستی».

«بنابراین، نه تنها قرآن (که می­فرماید:وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُم (انفال/46)»؛ بلکه فهم و خرد انسانی نیز ما را برای هماهنگی و همسویی در راستای گذار از وضعیت المناک و قساوت‌بار موجود و تحقق خواسته‌ها و ایده‌آلهای‌مان فرا می­خواند؛ لذا کاشتن تخم نفرت و نفاق بزرگترین جفا به تمام انسانهای است که برای احیای هویت هزاره خون داده‌اند و بزرگترین خیانت به تمام انسانهای است که به خاطر از دست دادن عزیزان‌شان طعم تلخ محرومیت و فقر را کشیده و می‌­کشند».

«بگذار روشن­تر بگویم، نخبگان ما به دلیل عقده «فقر و ناداری» دوران تحصیل و مهاجرت، با استخدام در دانشگاه‌ها و دانشکده­‌ها، غرق حسادت و رذالت شده‌اند. رسالت آگاهی‌بخشی مردم از اسارت نادانی، تعصب و غرض‌ورزی را فراموش کرده، بر سر ریاست‌­ها و افزایش واحدها دعوا و مرافعه دارند. همدیگر را به منظور قدرت بیشتر و ثروت بیشتر به زیر کشیده رسوا می­‌کنند. به جای تلاش و تحول نگاه پول‌پرستی و ثروت‌انديشي به سمت نگاه انسانی و اخلاقی، خود غرق آرزوها و ارضاي تمایلاتی است که سال‌های فقر و ناداری را برای رسیدنش تحمل کرده‌اند».

«گر کسی بخواهد خاين را بشناسد، باید به معیار علی (ع) توجه کند که وقتی به خلافت رسید فرمود: دخلت فی بلادکم باشمالی هذه و رحلتی و راحلتی­ها هی، فان خرجت من بلادکم بغیر ما دخلت فاننی من الخائنین[2]؛ یعنی من با همین لباس کهنه و با همین اثاثیه ساده وارد شهر شما شدم، پس اگر به غیر از آن حالتی که داخل شدم، خارج شوم از خاينین هستم».

«اعتماد اجتماعی یکی از مباحث عمده جامعه­‌شناسی و سرمایه بزرگی است که قوام و حیات اجتماعی سیاسی یک جامعه در گرو آن نهفته است، زمانی می­توان مرگ یک جامعه و نظام سیاسی را اعلام کرد که عنصر اعتماد از روابط افراد با همدیگر و با نظام سیاسی خود فرو افتد.»