صفحه اصلی / آرشیو دسته "اجتماعی" (صفحه 9)

«همکاری حاکمان دینی و مفتیان با سو استفاده از دین برای استحکام پایه‌های استبداد تا بدانجا به‌پیش رفته که قومیت وابسته نیز از آن رنج می‌بردند. به نظر می‌رسد که تکیه بر عوامل مزکور نمی‌تواند موجد رشد زمینه‌های اجتماعی هویت ملی باشند زیرا تکیه روی آن، اذهان عامه را می‌رنجاند. به نظر می‌رسد آنچه که برای به وجود آمدن زمینه‌های اجتماعی هویت ملی حایز اهمیت است. تکیه بر حقوق شهروندی، کرامت انسانی، اصل عدالت و انصاف می‌باشد. هرچند فرهنگ، ادبیات مشترک و اخوت دینی، توجه به معیارهای دینی بی‌تاثیر در این زمینه نیست. اصل انسانی و نفی تبعیض نژادی، همزیستی و هم‌گرایی را به وجود می‌آورد و زمینه پذیرش همدیگر و حفظ احترام متقابل و راه ایمان به اهداف مشترک را هموار می‌سازد».

«در افغانستان به محض آنکه کسی با آرای مردم پشت شیر سوار می‌شود؛ ريیس می‌شود، دبیر یا رهبر حزب می‌شود، وکیل می‌شود، وزیر و والی می‌شود، به سرعت در طرز معیشت، اخلاق و رفتار و برخوردشان با مردم، تغییرات کلی به وجود می‌آید؛ از مردم طلبکار می‌شوند، بدون آنکه خود را طلبكار مردم بدانند، روحیه‌ی آقایی و سیادت برایشان به وجود می‌آید؛ گویی این‌ها نه مامور و کارمندند، بلکه آغایند و مردم همه بردگان و غلامان حلقه به گوش آن‌هایند، لزوما باید مردم در برابر این‌ها احترام و کرنش کنند. از زیر دستان اطاعت مطلقه می‌خواهند، باید از آن‌ها اطاعت شود هرچند در امور شخصیشان باشد. حفره‌ی عمیق طبقاتی بین آنان و مردم به وجود می‌آید، از آن‌ها یک طبقه‌ی ممتاز به وجود می‌آید؛ طبقه‌ی که راه یافتن به آن برای مردم غیر میسور است؛ گویی خداوند با قلم تقدیرش آنان را ممتاز و خوب آفریده است».

«در افغانستان همه نيروهاي اجتماعي اعم از نيروهاي امنيتي و غير امنيتي، بسيج شده بودند؛ تا به وضعيت موجود، چه در نهادهاي قدرت و روش‌هاي حكومتي و چه در تهديدات دشمنان بشريت به نام و عنوان پاسداران شريعت؛ نه، بگويند و وضعيت موجود را به شكل مطلقش نفي نمايند. از همين‌رو آمدند تا از طريق ريختن آراي خود به صندوقهاي راي، خواست‌ها و آمال خود را براي همگان (حكومت، مخالفان مسلح، جهانيان) به نمايش گذارند و خوابهاي كساني كه هر شب خوابهاي براي اين مردم و اين كشور مي‌ديدند را پريشان نمايند».

«تاریخ سیاسی کشور ما را تاریخ مستبدان خون‌خوار و جنایت‌پیشه و قوم مداری شکل می‌دهد که حاکمان قومی با بکار گیری ابزار خشونت و بربریت برای سلطه قومی بر منابع ثروت و قدرت سیاسی از هیچ تلاش و تدبیری دریغ نورزیدند تاریخ سیاسی کشور ما با استبداد، ستم و برخوردهای غیر انسانی گره خورده است که زبان و قلم از شرح و بسط آن احساس شرمساری و شرمندگی می‌نماید حاکمان سیاسی کشور از امیر عبدالرحمن ستمگر گرفته تا ملا عمر جفا پیشه با استفاده از تحریکات و تجویز‌ها قومی خویش همواره دست به تصفیه سایر اقوام می‌یازیدند».