• یکشنبه ۲۲ سنبله ۱۳۹۴ - ۱۹:۲۲
    علی‌زاده غزنوی
    «کوتاه‌سخن اینکه تاخیر و تعلل در توزیع شناسنامه الکترونیکی از سوی حکمرانانی که عمدتا پشتون هستند هدفمندانه و برای پنهان‌کاری از تعیین میزان نفوس کشور و اقوام مختلف ساکن در آن، انجام می‌شود تا در این ابهام و مستوری بتوانند به اهداف فاشیستی خود برسند که همان سهم بیشتر و حضور پررنگ‌تر در ساختار حکومت، حیف‌ومیل کمک‌های جهانی و انکشاف نامتوازن و یک‌جانبه در مناطق پشتون نشین است. این هدف پلشت و پلید در سایه‌ی مغفول ماندن نفوس اقوام کشور راحت‌تر و موجه‌تر پذیرفتنی است و اختلاس و تقلب، خیانت و جنایت در پس پرده ابهام نفوس کشور آسان‌تر ممکن و عملی است.»
  • شنبه ۲۱ سنبله ۱۳۹۴ - ۲۰:۵۸
    عبدالله نظری
    «مدعیان دروغین رهبری مذهبی ـ اسلامی که هرروز به صدور فتواهای تفرقه‌ و نفاق انگیز میان مسلمانان می‌پردازند، جوامع اسلامی را دچار شکاف، شقاق و پراکندگی می‌سازند، جوی خون از پیکره امت اسلامی به راه می‌اندازند، هریک ادعای رهبری الهی ـ آسمانی رادارند، بر عطوفت دینی و مذهبی خویش بیفزایند و دست پدرانه بر صورت هر فرد مسلمان بکشند. بر شعارهای تفرقه‌افکنانه ملی، نژادی، زبانی و مذهبی پا نفشارند بلکه از این کنش رهبر کاتولیک‌های جهان درس عبرت بگیرند. چهره دین و مذهب نجات‌بخش اسلام را بیشتر آلوده نسازند. دست از تکوین و تشکیل گروه‌های افراطی چون داعش، القاعده، طالبان، النصره، سپاه صحابه و.... بردارند.»
  • سه شنبه ۱۷ سنبله ۱۳۹۴ - ۱۱:۳۴
    مهاجرین افغانی، اندونیزیا
    «مهاجرین افغانی با بدترین شیوه و خطرناک‌ترین سفر زندگی خودشان را طی نموده و به یک کشور امن مثل اندونزی رسیده‌اند و تمام دارایشان را هم در مسیر یک سفر نامعلوم به مصرف رسانیده‌اند و حتی با مرگ دست‌وپنجه نرم نموده در یک کشور رسیده‌اند که در آنجا نسبتا از خطر جانی دور شده اما در حقیقت مهاجران با رسیدن به کشوری مثل اندونزی به پایان مشکلات نرسیده، بلکه اندکی از مشکلاتشان کم شده، اما با مشکلات دیگری از قبیل افسردگی و بیماری‌های دیگری روبرو شده و با آن مبارزه و دست‌وپنجه نرم می‌کنند. اکثر پناهندگان اولین چیزی را که در این بازداشتگاه‌ها از دست می‌دهند، سلامتی روحی روانی و جسمی‌شان است.»
  • سه شنبه ۱۰ سنبله ۱۳۹۴ - ۱۹:۵۸
    عبدالخالق فصیحی
    «با فقدان جهان (جهان اجتماعی)، انسانیت هم‌معنای خودش را از دست می‌دهد، چراکه جهان اجتماعی ظرفیتی است که تمام قابلیت‌های انسان برای انسان شدن ظهور نموده و همه‌ی توانایی‌های انسان برای زندگی همراه با تعامل و تفاهم با دیگران رونمای می‌گردد نه برای ترور و کشتار مردم. پس وقتی انسان به دلیل چرخیدن برمدار قومیت، فاقد جهان شد، معلوم نمی‌کند که انسان چیست، و دارای چه توانایی‌های برای خلق افتخارات در سایه‌ی زندگی جمعی می‌باشد.»
  • چهارشنبه ۴ سنبله ۱۳۹۴ - ۱:۱۰
    محمد عرفانی
    « امروز دولت در افغانستان توانایی ایجاد نظم و حاکمیت قانون و دفاع از ارزش‌ها و نهادهای دموکراتیک را نداشته و ندارند و این امر در کنار ارزش‌های سنتی و قبیله‌ای و شکاف‌های عمیق اجتماعی، موانع بلندی را برای عدم مشارکت، تقویت رقابت و نهادمند شدن آزادی‌های مدنی ایجاد کرده است. هر روز فاصله‌ی زیادی میان مردم و حکومت به وجود می‌آید. امروز مردم حکومت را نه وسیله‌ی خدمت بلکه بیشتر به عنوان موجودات ظالم و شرور می‌پندارند که باید از آنان فاصله بگیرند. مردم هیچ‌گونه احساس وابستگی به مسایل و مشکلات کلان ملی ندارند و تنها در هنگام مالیات‌ و باج‌دهی به ماموران دولت از وجودآنان آگاه می‌گردند.»
  • سه شنبه ۲۳ سرطان ۱۳۹۴ - ۱:۴۰
    علی سرابی
    «جاغوری مدت‌هاست كه در خود فرورفته و از بیماری خودشیفتگی رنج‌برده و در عذاب است با خیالات زندگی می‌كند و چشم بر واقعیت‌ها و دنیای كه بسیار شتابان به‌پیش می‌تازند، بسته و دوروبر و محیط خود را درست نمی‌بینند خمارگونه خلوت خوش با خیال‌های خویش دارند و به شكل نوستالژیك گذشته‌های خویش را به یاد آورده و ستایش کرده و با آن می‌زیند و حاضر نیستند گذشته‌ها را به گذشته سپرده و زمان حال را دریابند و خود را با شرایط امروزی و جدید وفق داده و هم‌نوا سازند. به همین دلیل جاغوری تا هنوز در همه عرصه‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و... بازنده که هیچ؛ اصلا بازیگر و وارد صحنه نبوده است.»
  • شنبه ۹ جوزا ۱۳۹۴ - ۰:۵۰
    محمد جمال‌الدین
    «چند دهه‌یی است که افغان‌ها به دلیل مشکلات زیاد زندگی و اجباری قصد مهاجرت غیرقانونی به‌قصد پناهندگی در کشورهای دیگری را ازجمله کشور استرالیا را داشتند. مهاجرین که مسیر کشور استرالیا را از کشور اندونزی می‌پیمودند و آب‌هایی اقیانوس نیز به قتلگاه مسافران غیرقانونی استرالیا تبدیل‌شده بود سالانه هزاران مهاجر از افغانستان سعی می‌کردند خود را از طریق دریا با قایق‌ها به استرالیا برسانند. سفری که هزاران قربانی از مردم ما گرفته و خانواده‌های زیادی را در افغانستان عزادار نموده و این سفر برای خیلی‌ها نیمه‌تمام مانده است.»
  • چهارشنبه ۳۰ ثور ۱۳۹۴ - ۲۳:۵۲
    محمد عرفانی
    «حقیقت این است که بحران کنونی که دامن‌گیر جامعه‌ای هزاره شده بحران بودن یا نبودن نیست بلکه بحران چگونه بودن است. هزاره‌های که از گذشته‌های خودشان گذشته‌ی تلخی دارد و در ازای آن‌ها با همه طوفان‌های که از سر گذرانیده و همه زخم‌های گرانی را که برداشته است و پس از رهایی از چنگال حکومت‌های مستبد آیا بازهم شرایط ایجاب می‌کند که امروز نیز در موضع حقیرانه‌ای بنشنید که اکنون برای آن تدارک دیده‌شده است؟»
  • جمعه ۱۸ ثور ۱۳۹۴ - ۲۱:۲۱
    عبدالله نظری
    «تجلیات نابرابری را می‌توان در عرصه قدرت سیاسی به‌خوبی مشاهده کرد. اکنون‌که کابینه دولت فعلی شکل‌گرفته است. در حدود هفتاد درصدد کانون‌های قدرت از وزارت، سفارت، وکالت و... در دستان یک قوم می‌چرخد و اقوامی دیگر که از اکثریت جمعیتی برخوردارند در حدود سی در صد در قدرت سیاسی بیشتر سهمی ندارند. تفکر قومی حاکمان سیاسی منجر به حذف و پاک‌سازی دیگران از صحنه قدرت گردیده و پروژه تک قومی کردن قدرت را در قالب عزل و نصب و بازنشستگی عناصر سیاسی اقوام دیگر و گزینش افراد مسلکی و تخنیکی به‌پیش می‌برند.»
  • سه شنبه ۸ ثور ۱۳۹۴ - ۲۱:۴۹
    محمد عرفانی
    «هیچ ملتی خود را از بند استبداد و نژادپرستی و افراطی‌گری نخواهد راند مگر آنکه به درجه‌ای از رشد فکری و تکامل اجتماعی برسد، ملتی نژادپرست خصلت قبیله‌ای و سنتی و ستم سالاری را به هر دلیلی تحمل بکنند، هرگز آزاد نخواهند شد و پیشرفت نخواهد کرد. تا زمانی از كمالات عقلی انسانی و آزادگی نه به‌عنوان یک شعار و حرف و آرزو، بلکه به‌عنوان یک درک عمیق و باور محکم جا نیفتد، هرگز برای کسب پیشرفت و آزادی از قیدوبند استبداد آزاد نخواهند شد.»