صفحه اصلی / آرشیو دسته "اجتماعی" (صفحه 4)

«ضلع دوم، فرهنگیان بی تعهد و بی‌تفاوتی را تشکیل می‌دهند که در قبال مردم ستمدیده هزاره چشمانشان را پوشانده؛ موضع بی‌طرفی و بی‌تفاوتی را برگزیده و آسایش و عافیت‌طلبی را بر فرسایش و خطرپذیری مقدم داشته و در فرایند اقدامات و کنش‌های اعتراضی و انتقادی خیابانی و مدنی جنبش روشنایی، زبانشان لال، گوش‌هایشان کر، مغز و اندیشه‌شان فلج و ازکارافتاده و نامردانه و نامهربانه طفره رفته و سکوت مرگباری را پیشه ساختند تا از آسیب‌های سیاسی امنیتی حاکمیت به دور و از گزند جانی و مالی مصون باشند.!»

«شهدا رفتند و رسالت تاریخی خویش را به انجام رساندند؛ اینک ما مانده‌ایم و دنیای از مسوولیت. ما مانده‌ایم و انبوهی از محنت. ما مانده‌ایم و توفانی از احساس تنهایی و غربت. ما مانده‌ایم و دریای بی‌ساحلی از دلهره و حیرت. ما مانده‌ایم و خاطره غروب تنگ و غم‌انگیزی از شهادت. ما مانده‌ایم و دردهای جانسوزی از تیرهای کین ملامت. ما مانده‌ایم و دشمنان پیدا و پنهان روشنایی و عدالت. بالاخره ما مانده‌ایم و انبوهی از زخمیان دهشت و وحشت.شهدا رفتند و سبکبال شدند و به جهان ابدیت پیوستند اما داغ‌های جگرخراش خویش را بر دل‌های ما باقی گذاشتند و زخم‌های مرهم‌ناپذیر را بر روح و روان ما ماندگار ساخته‌اند.!!»

«امروزه نیز که ابر سیاه ظلمت و بی‌دادیِ تاریخی همچنان بر فضای کشور سنگینی خود را حفظ کرده، مشعل‌داریِ عدالت‌خواهی را این بار جنبش روشنایی در دست گرفته و فریاد دادخواهی و رفع ستم سیستماتیک و تاریخی را سرداده است. روشن است که پویندگان عدالت، توده‌های ستم‌کشیده و شلاق تبعیض خورده و محرومیت چشیده هستند که به جنبش روشنایی چشم امید دوخته‌اند. اینان هستند که بی‌عدالتی، فقر، محرومیت، نا امنی، توهین و تحقیر را هر روز با تمام وجودشان لمس می‌کنند.»

«حال پرسش این است که چرا دو رسانه‌ی تلویزیونی «راه فردا» و «نگاه» در سخت‌ترین شرایط، مردم خود و آرمان‌های آنان را نادیده می‌گیرند و در شب که کشتار دهمزنگ، رقم خورده بود و همه عزادار بودند و سیاه پوشیده‌اند، تلویزیون «راه فردا» و «نگاه» به برنامه‌های عادی خود «فیلم کره‌ای» و «جونگ نگاه» را پخش می‌نمودند؟. آیا این اقدام غیر حرفه‌ای نشان نمی‌دهد که این دو رسانه بیش از آنکه یک رسانه‌ی حرفه‌ای باشند، بیشتر به بُنگاه تبلیغات شخصی رهبران خود تبدیل شده‌اند.»

«شرایط کنونی، برای جنبش مردمی و ضد تبعیض روشنایی، بسیار حساس و حیاتی است. ریخته شدن خون‌های جوانان ما در دهمزنگ، شوک عظیمی که در بین مردم ایجاد گردید، موقعیت سیاسی جنبش را در عرصه‌ی چانه‌زنی سیاسی، به خصوص در برابر حکومت تمامیت خواه و تبعیض‌گرا متزلزل و چند پارچه نشان می‌دهد. این همان نقطه‌ی کوری است که هزاره‌ها همواره در آن کمرش خمیده و از پشت خنجر خورده اند. اما این‌بار که جنبش تبسم و جنبش روشنایی، به عنوان دو همایش بزرگ مدنی و ملی، رنج‌های تاریخی ناشی از تبعیض سیستماتیک قومی حاکمیت، بر هزاره‌ها و فریاد دادخواهانه‌ی آنان را در گستره‌ی ملی و بین المللی، بازتاب می‌داد، امیدها را در دل‌ها زنده کرده بود که عصر ستم کشی و حقارت، به سر آمده و اینک نسل فرهیخته‌ی به کار نشسته که تبعیض را بر نمی‌تابند و تبعیض‌گران را با قدرت نرم خود به تسلیم وا می‌دارند.»

«اما در این تازگی‌ها زمزمه روشنایی به گوش می‌رسد که جرقه‌های امید را در دل من و هم‌نسلانم بشارت می‌دهد. این زمزمه روشنایی و تلاوت آیاتی از جنس خورشید بعد از توفان تبسم خونین گلوهای بریده در بیستم عقرب، به ارمغان نشسته و به گوش می‌رسد و احساس می‌شود که علارغم خیانت‌های ظالمانه و نابخشودنی دیو سیرتان و معامله‌گری‌های پیدا و پنهان زنبارگان و اغواگری‌های ممتد و پیاپی اجیر شدگان، انگار خورشیدی، نه از افق کوه‌ها و قله‌های بلند و مغرور که از پهن دشت دامنه توده‌ها و از ساحل چشم‌اندازهای ناپیدای مردم، طلوع خواهد کرد و این شب سیاه و این سرنوشت تباه را برای ابد دفن کرده و جنبش روشنایی را تبدیل به جشن روشنایی خواهد کرد.»

«ما در منظومه هزاره بودن فکر می‌کنیم، هنر می‌آفرینیم، سرود می‌خوانیم، با دیگران تعامل می‌کنیم، در عرصه سیاسی حضور یافته و هم در همین منظومه سیاست را فهم می‌کنیم. اشک و خون، گریه و لبخند، ذلت و خواری ما در همین منظومه معنی پیدا می‌کند. لذا روی همین برآورد است که شناسنامه الکترونیکی حساسیت به وجود می‌آورد، چراکه ما در این مقطع حساس گم‌شده‌های خود را پیدا می‌کنیم، فراموش‌شده‌های خود را به یاد می‌آوریم و بانام‌های هزاره سنی، اسماعیلی و شیعی در منظومه هزاره بودن گرد هم آمده و بر این بنیان می‌ایستیم.»

«تمام هزاره‌ها مسوولیت تاریخی، اجتماعی و حتی اخلاقی دارند که در برکندن این نقاب غیریت از طریق رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و مراکز علمی و فرهنگی به آگاهی بخشی توده‌های مردم هزاره یاری رسانند تا هزاره‌ها؛ هویت اصیل، نجیب و صلح‌دوست خود را با شجاعت و افتخار افشا کنند. هویت اصیل هزاره دوستدار دانایی و توانایی، هنر و فرهنگ، دانش و شکوفایی بوده و هست. علی‌رغم جفای روزگار در این سرزمین هزاره جز افتخار ملی و بین‌المللی چیزی برای این سرزمین نیا روده است.»

«سایت «طرح نو» فرارسیدن سال نو تقویمی و مقدم بهار طبیعی را به هم‌وطنان بی ‌بوریا و بی‌ستاره خویش تبریک گفته و فرارسیدن سال نو تاریخی و بهار زیبای اجتماعی را برای مردم خویش آرزو دارد تا شاید در آن بهار، زمینه‌ی برای آدم‌های بی‌‌بوریا و بی‌ستاره فراهم ‌گردد که در زمین صاحب بوریا و ‌در آسمان صاحب ستاره گردند. بیایید با نیروی اراده و معجزه آگاهی سال نو تاریخی و بهار اجتماعی را خودمان برای خویش خلق نماییم و از این وضعیت اسف‌ناک بی‌بوریایی و از این فقر و درد بی‌ستارگی خارج شویم و جهان اجتماعی‌ای را بیافرینیم که مستحق آن هستیم.»

«تاکنون دولت وحدت ملی نتوانسته است نسبت معقول با اعتراضات مدنی یادشده برقرار نماید. چرایی این مساله به نظر می‌رسد در تقویت و تشکل بخشی و نهادینه کردن اعتراضات مدنی و ایجاد جامعه‌ی فراگیر مدنی نهفته است که برخوردار از مولفه‌های استمرار و اطلاع‌رسانی و آگاهی بخشی مداوم باشد. و در کلام دیگر تاثیرگذاری و نیل به مطالبات مدنی، پدیده‌ی فرایندی است که باگذشت زمان و پیگیری مستمر نتیجه‌بخش می‌گردد و انتظار ثمربخشی آن در کوتاه‌مدت، گمراه‌کننده است.»