• پنج شنبه ۲۴ جدی ۱۳۹۴ - ۱۴:۱۸
    احمد‌شاه صبور
    «فساد عمومی هم خشم و قهر اجتماعی است که از درون ساختارهای ناهماهنگ و نامتعادل سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، و فرهنگی به وجود آمده و پراکسیس اجتماعی را شکل داده و موجب انهدام و نابودی جامعه گشته و مهار و کنترلش از دست کنشگران و کارگزاران اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و ... خارج گشته و خود یکه‌تازی و جلوه‌نمایی کرده و به‌پیش می‌تازد. فسادهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی در افغانستان چنان عمومی و همگانی گشته که مبارزه با آن در شرایطی کنونی بسیار دشوار و یک امر محال و دور از واقعیت به نظر می‌رسد.»
  • سه شنبه ۱ جدی ۱۳۹۴ - ۱۱:۳۹
    نوروز جمشیدی
    «افتتاح دفتر شورای سراسری هزاره‌های اهل سنت، درواقع افتتاح دفتر هویت‌یابی برای همه هزاره‌ها است. این شورا، هزاره‌ها را به یک وجه مشترک اساسی راه می‌برد و آن هویت گم‌شده هزارگی به انضمام تمام ستم‌ها، محرومیت‌ها و رنج‌های تاریخی‌شان است. در این وجه جمع، همه‌چیز جز هزاره بودن، بی‌رنگ و بی‌اعتبار است. گرایش‌های حزبی، منطقه‌ای و حتی مذهبی هیچ‌کدام نمی‌توانند تیغ ستم و توحش را از گردن بی‌گناه هزاره پس‌زده و زخم ستم‌های گذشته را التیام بخشد. وضعیت زیست سیاسی و اجتماعی هزاره‌ها، همیشه وضعیت کشتار و پاک‌سازی قومی بوده است که جز انسجام هزارگی هیچ رویکرد دیگری در برابر آن پاسخ‌گو نخواهد بود.»
  • جمعه ۶ قوس ۱۳۹۴ - ۱۱:۰۶
    صادق وطن‌خواه
    «بیستم عقرب ماهیت نارضایتی‌های مردم را از دولت ع و غ روشن کرد و آشکار نمود که محور اعتراضات مردمی، هیچ‌یکی از مقوله‌های کینه‌توزی قوم‌گرایانه، حزب گرایانه و دسیسه‌های سیاسی به‌منظور مقاصد و منافع شخصی نیست، بلکه فوران عواطف انسانی به‌منظور مطالبه توقف نسل‌کشی از یک قوم خاص، حاکمیت عدالت اجتماعی، تامین امنیت عمومی و برپایی نظم همگانی و همدلی در کشور است. مردم سران و مدیران ارشد حکومت ع و غ را به این دلیل نفی نکردند که به چه قومی تعلق دارند، بلکه تفکر قبیله‌گرایی و نژادپرستی را نفی کردند که در این دولت به خاستگاه فسادهای اجتماعی و سیاسی و تبعیض قومی بدل شده است.»
  • سه شنبه ۵ عقرب ۱۳۹۴ - ۲۲:۵۲
    نوید وطن‌خواه
    «مسلمانان از پناه ولایت و خلافت گریخته و در بلاد کفر پناه بیاورند. قلمرو جغرافیای مادی و معنوی مکه و مدینه را پر از خون و خشونت دیده و از دین محمد(ص) گریخته به ندای مسیح گوش بدهند. چه اتفاقی رخ‌داده است، نشانه تحول بزرگی خواهد بود که پرسش از آن بسیار سنگین و پاسخ آن سنگین‌تر خواهد بود که از عهده امثال بنده خارج است. اما درعین‌حال بعضی از ساده‌دلان حوزوی که در این روزها منبر و مسجد را در ایام محرم در اختیاردارند، مهاجرین را از رفتن به اروپا به دلیل بر باد رفتن دین، حجاب زنان و دختران و ارزش‌های مذهبی و فرهنگی‌شان، ناآگاهانه بیم می‌دهند.»
  • دوشنبه ۲۰ میزان ۱۳۹۴ - ۱۰:۲۸
    نسیم جعفری
    «در افغانستان، به‎دلیل انحصارطلبی پشتون‎ها و ستم‎هایی که این قوم بر سایر اقوام افغانستان روا داشته است، هیچ‎گاه در این کشور، روابط اجتماعی دوستانه و صمیمانه بین اقوام وجود نداشته است؛ بلکه بیگانگی اجتماعی، تعارض و تنش در روابط اجتماعی اقوام، حاکم بوده که گاهی تا سر حد جنگ‎های خونین قومی و داخلی پیش رفته است. جنگ‎های وحشت‎ناک داخلی، پس از پیروزی مجاهدین در دهه‎ی هفتاد شمسی، نمود آشکاری از نهفتگی پرخاشگری‎ها و ناسازگاری‎های قومی میان گروه‎های قومی افغانستان بوده است.»
  • سه شنبه ۱۴ میزان ۱۳۹۴ - ۲۳:۱۱
    محمد عرفانی
    «امروز جامعه و انسان افغانستان مثل کشتی‌شکسته‌ی است که بیشتر آن در غرقاب خشونت و عقب‌ماندگی و جهل و اعتیاد و اختناق، فقر و بی‌کاری، و گسستگی‌های اجتماعی و خانوادگی غرق‌شده و جامعه‌ی ما را نابود کرده است. مهم‌تر از همه غرور ملی و هویت ملی و روحیه انسانی مردم ما را به تباهی کشانده است. در چنین شرایطی آشفتگی سیاسی و اجتماعی جامعه‌ی ما که خود ریشه در زیر بنایی جامعه‌ی خودش دارد، جنگ‌های پی‌درپی هرکدام به‌نوبه‌ی خود تاثیرات منفی بر جامعه افغانی و انسان افغانی گذاشته است.طبیعتا جامعه‌ی که اعضای آن با نوشتن و خواندن سروکار نداشته و ندارند، خرافات و جهل ریشه‌ی قوی‌تری دارد.»
  • سه شنبه ۷ میزان ۱۳۹۴ - ۰:۴۶
    علی ایمانی
    «مهاجرت نیروی جوان و تحصیل‌کرده هم مایه تاسف است و هم رقت‌بار. هم غم‌انگیز است و هم فاجعه‌بار؛ چون با فرار این نیروی انسانی عظیم و کارآمد، وابستگی، عقب‌ماندگی و تلف شدن هزاران استعداد درخشان رخ می‌دهد و بیش از گذشته راه رسیدن به کاروان تمدن برای این کشور دشوارتر می‌شود. غم‌انگیز است چون محصلانی که تمثیل آرزوها و خواسته‌های پدر و مادرانی بودند که خستگی‌ها و بی‌رمقی‌های خود را فراموش کرده و آن را در قالب تحصیل فرزند و شکوفا شدن دردانه خود می‌داند و اکنون در این کلبه وحشت و در این ویرانه سرای به نام افغانستان مهم‌ترین دغدغه‌شان ترس از سلامتی فرزندانشان است.»
  • یکشنبه ۲۲ سنبله ۱۳۹۴ - ۱۹:۲۲
    علی‌زاده غزنوی
    «کوتاه‌سخن اینکه تاخیر و تعلل در توزیع شناسنامه الکترونیکی از سوی حکمرانانی که عمدتا پشتون هستند هدفمندانه و برای پنهان‌کاری از تعیین میزان نفوس کشور و اقوام مختلف ساکن در آن، انجام می‌شود تا در این ابهام و مستوری بتوانند به اهداف فاشیستی خود برسند که همان سهم بیشتر و حضور پررنگ‌تر در ساختار حکومت، حیف‌ومیل کمک‌های جهانی و انکشاف نامتوازن و یک‌جانبه در مناطق پشتون نشین است. این هدف پلشت و پلید در سایه‌ی مغفول ماندن نفوس اقوام کشور راحت‌تر و موجه‌تر پذیرفتنی است و اختلاس و تقلب، خیانت و جنایت در پس پرده ابهام نفوس کشور آسان‌تر ممکن و عملی است.»
  • شنبه ۲۱ سنبله ۱۳۹۴ - ۲۰:۵۸
    عبدالله نظری
    «مدعیان دروغین رهبری مذهبی ـ اسلامی که هرروز به صدور فتواهای تفرقه‌ و نفاق انگیز میان مسلمانان می‌پردازند، جوامع اسلامی را دچار شکاف، شقاق و پراکندگی می‌سازند، جوی خون از پیکره امت اسلامی به راه می‌اندازند، هریک ادعای رهبری الهی ـ آسمانی رادارند، بر عطوفت دینی و مذهبی خویش بیفزایند و دست پدرانه بر صورت هر فرد مسلمان بکشند. بر شعارهای تفرقه‌افکنانه ملی، نژادی، زبانی و مذهبی پا نفشارند بلکه از این کنش رهبر کاتولیک‌های جهان درس عبرت بگیرند. چهره دین و مذهب نجات‌بخش اسلام را بیشتر آلوده نسازند. دست از تکوین و تشکیل گروه‌های افراطی چون داعش، القاعده، طالبان، النصره، سپاه صحابه و.... بردارند.»
  • سه شنبه ۱۷ سنبله ۱۳۹۴ - ۱۱:۳۴
    مهاجرین افغانی، اندونیزیا
    «مهاجرین افغانی با بدترین شیوه و خطرناک‌ترین سفر زندگی خودشان را طی نموده و به یک کشور امن مثل اندونزی رسیده‌اند و تمام دارایشان را هم در مسیر یک سفر نامعلوم به مصرف رسانیده‌اند و حتی با مرگ دست‌وپنجه نرم نموده در یک کشور رسیده‌اند که در آنجا نسبتا از خطر جانی دور شده اما در حقیقت مهاجران با رسیدن به کشوری مثل اندونزی به پایان مشکلات نرسیده، بلکه اندکی از مشکلاتشان کم شده، اما با مشکلات دیگری از قبیل افسردگی و بیماری‌های دیگری روبرو شده و با آن مبارزه و دست‌وپنجه نرم می‌کنند. اکثر پناهندگان اولین چیزی را که در این بازداشتگاه‌ها از دست می‌دهند، سلامتی روحی روانی و جسمی‌شان است.»