صفحه اصلی / Posts tagged "فروکاستیِ خودِ رهبران، فرادستی خودِ مردم، در جنبش «روشنایی»‏ و«تبسّم» (بخش اول)"

« ‏رهبران سیاسی جناب استاد خلیلی، استاد محقق و استاد دانش که در جایگاه رهبری مردم هزاره در دولت هستند، نقششان را نیک ایفا نکردند. با توجه به تغییرات ‏چشم‌گیر سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی مردم ما در دولت کرزی و اشرف غنی نتوانستند پایگاه و موقعیت‌های مناسب این مردم را در ساختار سیاسی ‏بازتعریف نمایند و از این رهگذر مانند مردم خود به فرادستی«خود» نایل شوند. بلکه آنان در جنبش«تبسم» که هزاره‌ها با جنازه‌های سربریده شده‌ی شهدایشان، ‏از راه‌گیری، ترور، انتحار، انفجار علیه مردمشان به تنگ آمده بودند با تظاهرات مدنی آرام و میلیونی خواستار حمایت دولت از هزاره‌ها شدند، نه‌تنها حمایت ‏نکرده، بلکه در برابر جنبش تبسّم ایستادند!.‏»

«هزاره‌ها در مطالعات سیاسی اجتماعی‌شان به این درک نایل شده‌اند که «تجربیات ‏اجتماعی» اساس شکل‌گیری شخصیت انسان را تشکیل می‌دهد. هزاره‌ها دریافته‌اند که «تجربه اجتماعی» برای رشد فرد و جامعه یک امر حیاتی و از اهمیت زیادی برخوردار است. ازآنجایی‌که ‏زندگی جوامع فراتر از طول عمر افراد است، هر نسلی باید برخی از شیوه‌های زندگی خود را به نسل بعدی آموزش بدهد. هزاره‌‏ها می‌دانند که برای «جامعه‌پذیر» کردن افراد باید کاری انجام بدهند که آنان بتوانند خودشان را با شرایط محیط اجتماعی سازگار ‏نمایند و در ارتباط با دیگر کنشگران رفتارهای خودشان را با هنجارهای موردقبول همگانی منطبق کنند.‏»