• پنج شنبه ۱۴ جدی ۱۳۹۶ - ۱۰:۳۷
    عباس پویا
    «در ناکجاآباد افغانستان، نه‌تنها از مسوولیت‌پذیری و پاسخگویی و صداقت و شفافیت خبری نیست که در اغلب موارد، فساد و مسوولیت‌گریزی و خیانت به حد و اندازه‌ی غیرقابل‌تحمل و مشمیز کننده رسیده است. وجود صدها مکاتب خیالی و حقوق‌بگیران فرضی و آموزگاران بی‌سواد و فاسد در رده‌های آموزشی اولیه و ثانوی‌، سرنوشت غمبار و تاسف‌بار و حتی مرگبار برای بهترین نسل و فعال‌ترین جمعیت کشور (جوانان اعم از دختر و پسر) را به بار آورده است. نمونه‌های زهرا خاوری" و ده‌ها جوان دیگر که قربانی فساد و تبعیض و ناکارآمدی و خیانت مسوولین و متصدیان امر شده‌اند، تنها موارد از هزاران مورد نفرت‌انگیز و خیانت‌آمیز، می‌باشند.»