• دوشنبه ۱۵ جوزا ۱۳۹۶ - ۱۸:۳۹
    سخی ناصری شیدانی
    «راستش را اگر بخواهید، تقصیر از ما نیست. ما از «خانواده»‌های‌مان قهرمان پرست و دشمن عدالت و آزادی به بار می‌آییم. پدر و مادرها به‌جای عشق و عدالت، تبعیض و بی‌عدالتی را برای فرزندانشان یاد می‌دهند. در خانواده پسر عزیز خانه و صاحب تام‌الاختیار همه‌چیز است. اما دختر به‌مثابه‌ی جنس فروتر از پسر پنداشته می‌شود. سرآغاز تبعیض و بی‌عدالتی خانواده است. حتی در زمان انتخاب «نام» دخترها مورد بی‌عدالتی و بی‌مهری قرار می‌گیرند. پسران را محمد، علی، مسعود و غلام نبی و... نام می‌کنند. اما دختران را به خاطری که ریشه‌ی این نسل منفور و جنس فروتر از پسر پایان یابد و دختری دگر متولد نشود: بس ما، بس گل و بس بی‌بی نام می‌کنند.»