• شنبه ۲۸ حوت ۱۳۹۵ - ۱۳:۱۷
    سخی ناصری شیدانی
    «اگر اطلاعات کامل‌تر و ژرف‌مندانه از زندگی هدایت داشته باشیم. خیلی زود پی‌می‌بریم، که هدایت در سگ ولگرد زندگی خودش را روایت کرده است. هدایت و پات هر دو از دست زمانه شلاق می‌خوردند. هر دو را انسان‌نماها نجس و نفرین‌شده می‌پنداشتند. هر دو از زندگی خیری ندیده بودند. در سگ ولگرد، رد پای اگزیستانسیالیسم کی‌ یرکگارد و فرهنگ "حیوان‌دوستی" که میراث هند است نیز دیده می‌شود. هدایت و پات، ول نمی‌گشتند؛ هرچند که هدایت نام پات را سگ ولگرد گذاشته است، اما این‌ها آواره و از بهشت عاطفی‌شان کنده‌ و پرتاب در قعر دوزخ بودند.»