• جمعه ۳ میزان ۱۳۹۴ - ۲۲:۵۶
    عبدالخالق فصیحی
    «حزب وحدت خلیلی و محقق که هم در سازماندهی درونی خود ناکام بوده و هم از ایجاد رابطه صادقانه با مردم، پس از تامین منافع شخصی و خانوادگی‌شان، هیچ انگیزه‌یی برای حضور در کنار مردم نداشته و نه مردم چنین حضوری را احساس کردند. این در حالی است که مردم علی‌رغم تنفرشان از این دو رهبر "به خاطر مصالح کلی هزاره‌ها"، از هیچ گونه حمایتی در هر شرایط سختی دریغ نورزیده‌اند و در مقابل، رفتار صادقانه را نیز از رهبران شان انتظار داشتند. ولی حزب و رهبران آن به عنوان تنها هماهنگ کننده نیروها و امکانهای مردم، همه‌ی این احساسات پاک را قربانی منافع شخصی و رفیق بازی‌های خود کردند.»