-
دوشنبه ۱۵ قوس ۱۳۹۵ - ۱۳:۵۰عبدالله رستگار«اگر همه گروههای قومی در فرایند مدیریت کلان کشور سهمی داشته باشند زمینه تضاد و برخورد از بین میرود و سرانجام به همگرایی و همکاری همه اقوام منجر میشود و کشور از واگرایی و تنشهای قومی رهایی مییابد. شکاف قومی در افغانستان شکاف فعالی است. تیم حاکم تلاش میورزد که تمامی ابزار مشروع و نامشروع را برای حفظ قدرت به کار گیرد و قدرت سیاسی را حیاطخلوت قومی خویش میپندارد. اقوام دیگر حق ورود به آن را ندارند. اقوام محکوم برای شکستن انحصار قومی نیز حاضرند که آتش جنگ را دوباره برافروزند و تمام توان و هستی خویش را برای نیل به قدرت نابود سازد، تا تغییر در نگرش سیاسی و توزیع قدرت ایجاد شود.»