• سه شنبه ۲۳ سنبله ۱۳۹۵ - ۱۸:۵۰
    عبدالخالق فصیحی
    «اتمر که دریافت محقق و امثال او ارزش بیش از موش آزمایشی را ندارند، با اطمینان خاطر این حمقای سیاسی را از بدنه مردم جدا کرد تا زمینه خونین‌ترین روز را فراهم کند. مردم که با بی‌خردی سیاسیونشان هرروز و هرلحظه تنهاتر شده رفتند، بدتر از گذشته‌های غم‌انگیزشان آسیب دیدند. خلیلی نیز که تا شب شهدای روشنایی مثل مار زخمی در حلقه جنبش دم کج کرده بود، مردم را در دقیقه نود تنها گذاشت و تنهایی تاریخی را تکمیل نمود. تنهایی مردم در لحظه آخر از سوی رهبر خردمند(به فتح خَ ) آن‌قدر فاجعه‌آمیز بود که تا ابد هم فراموش نمی‌گردد.»