• دوشنبه ۲ اسد ۱۳۹۶ - ۱۱:۴۰
    سخی ناصری شیدانی
    «واکنش جامعه‌ی هزاره در قبال فاجعه‌ی دهمزنگ، یکدست نبود. در همان فردای دوم اسد، عده‌ی زیادی به ترویج بداخلاقی و محکوم کردن تظاهرکنندگان جنبش روشنایی، پرداختند. چنین برخوردی، غیرانسانی‌تر از برخورد «فاشیست‌ترین ارگ دنیا» با تظاهرکنندگان بود. ارگ، مدنی‌ترین و فرهنگی‌ترین قشر جامعه‌ی هزاره را به انتحار بسته بود؛ ولی روشنفکران تهی‌مغز و جیره‌خواران «احزاب سنتی هزاره‌ها»؛ بدتر از ارگ، با زبان‌هایشان بر تن پاره‌پاره‌ی «هزاره» زخم زدند.از این برخوردهایی سیاسی و ضد اخلاقی که بگذریم؛ فاجعه‌ی میدان روشنایی، هزاره‌ها را در سراسر جهان تکان داد.!!»