• دوشنبه ۲۸ ثور ۱۳۹۴ - ۱:۱۰
    امینی رها
    «پرسشگری و جستجوگری بشر، او را به راه‌های ناهموار و بیابان‌های حیرت‌زای زيادی رهنمون و رنج‌های طاقت‌فرسای را بر او تحميل نموده است. برای پيدا كردن پاسخ به پرسش‌هایش درهای بی‌شماری را كوبيده و روزنه‌های بسياري را بال‌وپر زده و فرش باورهای زيادی را بافته و در خانه‌های امن ایمان‌های گوناگونی بيتوته كرده و تشک آسايش و بالش آرامش را پهن كرده است تا دمی بياسايد و اندوه چرا بودن و براي چه زيستن؟ گريبانش را رها سازد؛ اما دريغ و افسوس كه هیچ‌کدام نتوانستند اندوه بي‌پايان معمای آفرينش را كاهش و التهاب آغاز و اضطراب فرجام اين نظم كيهانی و موقعيت انسانی را از ميان بردارد و غم‌های پيدا و اندوه‌های پنهان را تسكين دهند.»