• دوشنبه ۵ حمل ۱۳۹۸ - ۰:۵۵
    مهزیار مهر آذین (کارشناس فقه اسلامی)
    «باید توجه داشت، توجیهات روحانیان و تحمیل کردن عقاید کلامی خودشان بر قرآن خود بزرگ‌ترین تفسیر به رای است و با نص صریح قرآن ناسازگار است. آنچه از این گفتار می‌خواهیم بدان برسیم این است که؛ اول: پیامبران نیز مانند باقی انسان‌ها، انسان بوده‌اند و درنتیجه امکان گناه داشته‌اند. دوم: پیامبران بنا به‌تصریح قرآن و نیز کتاب مقدس مرتکب گناهانی شده‌اند.سوم: گناهان پیامبران زیاد و قابل‌اعتنا نبوده و به‌هیچ‌وجه گناهکاری بر شخصیت پاکشان مستولی نبوده است و به همین دلیل به رسالت و نبوت آنان آسیبی نمی‌زده و نمی‌زند».