• پنج شنبه ۷ اسد ۱۳۹۵ - ۲۱:۰۱
    احمدی رشاد
    «شرایط کنونی، برای جنبش مردمی و ضد تبعیض روشنایی، بسیار حساس و حیاتی است. ریخته شدن خون‌های جوانان ما در دهمزنگ، شوک عظیمی که در بین مردم ایجاد گردید، موقعیت سیاسی جنبش را در عرصه‌ی چانه‌زنی سیاسی، به خصوص در برابر حکومت تمامیت خواه و تبعیض‌گرا متزلزل و چند پارچه نشان می‌دهد. این همان نقطه‌ی کوری است که هزاره‌ها همواره در آن کمرش خمیده و از پشت خنجر خورده اند. اما این‌بار که جنبش تبسم و جنبش روشنایی، به عنوان دو همایش بزرگ مدنی و ملی، رنج‌های تاریخی ناشی از تبعیض سیستماتیک قومی حاکمیت، بر هزاره‌ها و فریاد دادخواهانه‌ی آنان را در گستره‌ی ملی و بین المللی، بازتاب می‌داد، امیدها را در دل‌ها زنده کرده بود که عصر ستم کشی و حقارت، به سر آمده و اینک نسل فرهیخته‌ی به کار نشسته که تبعیض را بر نمی‌تابند و تبعیض‌گران را با قدرت نرم خود به تسلیم وا می‌دارند.»