• یکشنبه ۱۳ حمل ۱۳۹۶ - ۲۲:۲۴
    سخی ناصری شیدانی
    «دنیای امروزین فارسی، دنیای قضاوت بر مبنای منافع است. وقتی کسی حس می‌کند، از آدرس ابن‌سینا یا مولانای بلخ موقعیت سیاسی- اجتماعی به دست آورده می‌تواند، در حوزه‌ی لهجه‌ی و نژادی خود برای ابن‌سینا یا مولانا و هر ادیب و فلسفه دان دیگر، خانه و گور و بارگاه می‌سازد. بحث داغی، که در دنیای فارسی بر سر گور و قبر شعرا، افراد مذهبی، شخصیت‌های ادبی و خلفا و حکم روایان وجود دارد نشان می‌دهد، که قضاوت‌ها بیشتر اصالت‌گرایانه و استفاده‌جویانه است، تا عقلانی و تاریخی.!! ایرانی‌ها ابن‌سینا را از همدان می‌دانند. ولی افغانستانی‌ها از بلخ.»