رهبران و روشنفکران هزاره شرمتان باد!
بازهم خودخواهی و کوتاهی رهبران و غلام بچگان روشنفکر هزاره مددکار فاجعه شدند. بازهم استراتژی کثیف اشرف غنی و فاشیست‌هایشان را نفهمیدند و مردم در سوگ و خون نشستند. بارها ما زنگ خطر را از طریق «طرح نو» به صدا درآوردیم از« قطار صلح با طالب» از «والی غزنی و حامی طالب» از «کرختی تاسفبار هزاره گفتیم» و از «رد پای اشرف غنی در نابسامانی‌های امنیتی» مطلب نوشتیم، از« استراتژی کثیف و فاشیستی اشرف غنی» حرف زدیم، اما هیچ گوش نیوشایی نبود تا این ناقوس مرگ را بشنود و برای ممانعت از فاجعه چاره‌یی بیندیشد.
چرا این خردمندان سیاسی، بی‌خردانه سر در لاک نفهمی فرو برده‌اند و در برابر گروگان‌گیری قومی و نژادی، شعار محافظه‌کارانه وحدت ملی سر دادند و مردم را به کرختی و خواجگی خواندند تا مبادا صدای اعتراضشان وحدت مُلی را خدشه‌دار کند؟ چرا رهبران سیاسی، وکلا، و روشنفکران ابله و توجیه‌گر هزاره در حکومت از خواب خرگوشی و نفهمی بیدار نمی‌شوند که ببینند اشرف غنی با بی‌شرمی تمام دزد و طرار دوران انتخابات خود را برای کمسیون اصلاحات انتخاباتی معرفی می‌کند جلاد و طالب را به وزارتخانه‌ها، ولی وکلای ما با گرفتن پنج هزار دلار، خود و انسانیت خود را فروختند و رای دادند و رهبران سیاسی ما هم نقش ُمعارف و تماشاگر را بازی می‌کنند؟
چرا به گفتار به‌ظاهر قشنگ و مصمم ولی مردم‌فریب احمد زی اعتماد می‌کنند اما رفتارهای تعصب‌آلود و فاشیستی‌اش را نمی‌بینند و چشمانشان را بر روی واقعیت‌ها می‌بندند؟ چرا رهبران ما سکوت خفت‌بارشان را نمی‌شکنند و موضع نمی‌گیرند که وعده وزارت معارف، ولی دادن وزارت فواید عامه با طعنه و تحقیر هیچ سنخیتی ندارد؟ و چرا هنوز غلام بچه‌هایِ توجیه‌گر دولت درک نمی‌کنند اشرف غنی در جریان گروگان‌گیری سی‌ویک نفر و ناموس هزاره سکوت استراتژیک کرد ولی برای گروگان‌گیری چند کوچی متجاوز صبر و تحملش لبریز شده بود؟
چرا رهبران، وکلا و چوکره‌های تاریک فکر، تا این حد در خواب خرگوشی و نفهمی فرورفته‌اند که استراتژی کثیف وزارت داخله، امنیت ملی و طالب را نمی‌فهمند که دیگرباره بدنفسی و شیطان‌صفتی می‌کنند، و چرا در یک هفته جنگ و محاصره نیروهای هزارگی در میدان اردک و جل ریز همه به‌جای کمک و شکستن سکوت، منتظر فاجعه می‌نشینند؟ چرا این خاینین در بی‌خبری نشسته و سکوت نشکستند تا مردم از سراسر کشور به یاری می‌رسیدند و عزیزانشان را از چنگال دولت و طالب و برادران ناراضی اشرف بی‌شرف نجات می‌دادند؟
تف بر این فهم و درایتتان که همیشه اطلاع‌رسانان سوگ و غم برای مردم ما بوده‌اید! لعنت بر این بی‌غیرتی و بی‌کفایتی که دامن‌گیر شما رهبران، وکلا و غلام بچه‌های چوکره دولت شده است که «تنها بلدید خر بارکش» برای کوردلان و فاشیست‌های قبیله‌گرا باشید. شرمتان باد که دیگرباره سخن از حمایت مردم، حق مردم، رای مردم به میان بیاورید! نفرین بر شما که با تصاحب قدرت و سکوت و بی‌خاصیتی‌تان خایین‌تر از فاشیست‌ها و شکننده‌تر از آن‌ها تیشه برریشه مردم می‌زنید و چون تماشاگران این فاجعه بی‌خاصیت می‌نشینید.
اگر غیرت و خاصیت ندارید عزتمندانه روی به مردم آورید و از سیل خروشان مردم استمداد بجویید. اگر به خاطر چند روز زندگی ذلیلانه خود گرفتارید به صبر و استقامت مردم پناه بیاورید. ولی تاریخ در باب بدنفسی‌ها و بدعهدی‌ها، ذلت‌ها و بی‌کفایتی‌های شما قضاوت خواهد کرد و این مردم را که شاهان ستم‌پیشه نتوانسته‌اند از صحنه حذف کنند، چند ابلهی چون اشرف و طاقت و یا چند جاهلی مانند طالب را یارای آن نیست که هویت و حیثیتشان را از آنان بگیرند. این مردم همان مردمی است که معادلات نظامی را در کابل به‌هم‌ریخته بود و اگر ناگزیر شوند باز قیامت اجتماعی برپا می‌کنند.
(
(
شرم و ننگ ابدی باد بر این به اصطلاح رهبران و روشنفکران هزاره که از روی ناچاری رهبر و از فرط بلاهت روشنفکر شده‌اند. کسانی که نمی‌دانند پیراومون‌شان چی می‌گذرد و چی اتفاقاتی رخ می‌دهد و چی دسیسه‌های چیده می‌شود ادعای رهبری و روشنفکری یک قوم و مردمی را می‌نمایند که مدام مورد تبعیض‌های سیستماتیک قرار داشته و قرار دارد.
نمیدانم جامعه هزاره چی وقت ازین حماقت تاریخی خویش بیرون شده و همبستگی سیاسی و اجتماعی خود را باز می‌یابند؟ خدا کند که تا عمر ما به پایان نرسیده شاهد چنین روزی باشیم و آرزو به دل ازین دنیا نمیریم.