مرگ ملا عمر یا مرگ نیروهای استخباراتی؟!
خبر مرگ و یا کشته شدن ملا عمر در شرایطی که دولت افغانستان آماده اعزام دومین هیات رسمی برای مذاکره رودررو با طالبان است نشانگر این واقعیت است که روند مذاکرات صلح با طالبان از پیچیدگی‌های زیادی برخوردار است و آن‌طوری که مسوولین افغان کشور، حامد کرزی و اشرف غنی احمدزی می‌پندارند و خوش‌بین هستند که طالبان برادران و ناراضی و یا هم مخالفان سیاسی هستند که با یک سلسله امتیاز دادن در آغوش کشور و مام میهن برگشته و صلح برقرار می‌گردد، نیست بلکه اوضاع پیچیده‌تر از آن است که مخ افغانی حاکمان ارگ بتوانند آن را درک کرده و بفهمند. ملا عمر یک موجودی است که هم تولد سیاسی‌اش رازآلود و هم اعلام مرگش ابهام داشته و مشکوک به نظر می‌رسد. از روزی که گروه طالبان از اسپین بولدک قندهار به رهبری ملا عمر ابراز وجود نمود تا هنوز که ختم حیات طبیعی‌اش اعلان گردیده است چهره واقعی و سیمای ظاهری وی را کسی ندیده و در پشت نقاب و پرده‌ی استتار نگه‌داشته و برای مردم به شکل عریان و بی‌نقاب نشان داده نشده است.
شیوه‌ی بروز و ظهور شخصیتی به نام ملا محمد عمر خود به‌اندازه کافی گویا و خوانا است که بتوان خیلی دچار گیجی و سردرگمی نشده و بفهمیم که این مولود نامیمون چه واقعیتی داشته و چه نداشته باشد؛ زاییده سازمان مخوف و ترسناک استخباراتی است که همچون ارواح سایه به سایه او را همراهی کرده، جهت و سمت‌وسوی او را تعیین کرده و خشونت، تباهی، فاجعه‌های انسانی را خلق کرده و هرروز خون ریخته و انسان‌های را قربانی گرفته و او را سر پا نگه‌داشته است. ملا عمر چه مرده باشد و چه زنده، اما ختم حیات سیاسی وی را ظاهرا دولت پاکستان به دولت افغانستان اعلام کرده است. حال پاکستان از اعلام ختم حیات سیاسی ملا عمر در این شرایط تاریخی چه منظور و هدفی را دنبال می‌کند و چه بازی‌ای را در پیشرو دارد هدف بررسی این مقال نیست.
اما آنچه از این بازی پاکستان برای افغانستان و خصوصا نیروهای استخباراتی آن باقی می‌ماند روسیاهی و شرمندگی ابدی است که باید این نیروها بار ملامت آن را بر دوش کشیده و شرمنده ابدی در پیشگاه ملت باشند. آخر این چه نوع دولت و کشوری است که در طول سیزده و چهارده سال نیروهای استخباراتی‌اش نتوانسته است بفهمند که سرسخت‌ترین و آشتی‌ناپذیرترین دشمنش در کجا هست و چه‌کارهای می‌کند و آیا اساسا او زنده هست و یا کسانی از نام او استفاده کرده به انتحار و کشتار مردم و نیروهای استخباراتی کشور ادامه می‌دهند.؟ وقتی کشوری تا این حد ناتوان از کشف و شناسایی دشمنانش باشد و این‌قدر در خلای اطلاعاتی به سر ببرد آیا مستحق حیات سیاسی در میان دولت-ملت‌های دنیا هست؟ نیروهای استخباراتی کشور در طول این‌همه سال چه می‌کردند و این‌همه هزینه را صرف چه‌کارهای کرده‌اند و این‌همه بی‌خبری و بی‌اطلاعی چرا؟ اینکه مرگ دشمن یک دولت-ملت را دولتی رقیب به او بدهد و او همان گزارش و خبر را پذیرفته و اذعان نماید و به مردم خویش اعلام نماید که دیگر ملا عمری در کار نیست! آیا این خود نوعی مرگ نیست و این از مرگ و زنده نبودن نیروهای استخباراتی کشور حکایت نمی‌کند؟
پاکستان با بازی مرگ ملا عمر ثابت کرد که افغانستان در چه سطحی از توانایی کشفی و اطلاعاتی قرار داشته و توان بازیگری و مانور سیاسی و کلا توان نمایش قدرت داخلی و برونی‌اش در چه سطحی قرار دارد و چگونه بازیگر اصلی در افغانستان، پاکستان است و این پاکستان است که خود می‌برد و خود می‌دوزد و افغانستان با تمام حمایت‌های داخلی و هدایت‌های خارجی‌شان عروسکی در چنگ پاکستان بیش نیست. به نظر می‌رسد با اعلام مرگ ملا عمر پیش از اینکه ملا عمر مرده باشد نیروهای استخباراتی، ارگ ریاست جمهوری، ملا اشرف غنی، و… مرده است.
(
(