کد مطلب : 519
یکشنبه ۱۰ حوت ۱۳۹۳ - ۱۳:۲۷
6281
۳ دیدگاه
سهراب نوروزی

اشرف‌غنی مسوول اصلی گروگان‌گیری

اشرف غنی
«سران دولت وحدت مُلی آقایان عین و غین حسرت یک واکنش و اعلان یک همدردی را در دل‌های مردمی گذاشتند که در دوران انتخابات این مردم یا به اشرف غنی و یا به عبدالله امید بسته بودند و هر گروه‌شان باورمند بودند که قهرمان عدالت، مساوات، برابری و حقوق شهروندی و نگاه انسانی این‌دو (عین و یا غین) هستند و اکنون با کمال ناباوری شاهدند که این دو قهرمان اقدام برای رهایی که هیچ، حتا حاضر نیستند که یادی از این رخداد و فاجعه انسانی نمایند.»

ربوده شدن ۳۱ نفر مسافر رنجور، خسته و تبعیدی از ایران توسط گروهی از تروریستان از شاه‌راه کابل قندهار واکنش‌های را در سطح رسانه‌ها و افکار عمومی ایجاد کرده و زنگ خطر را به صدا درآورده است. این رخداد بیم‌ها و هراس‌های را در میان مردم هزاره دامن زده است. افکار عمومی تا هنوز انتظار می‌کشیدند که دولت‌مردان برای رهایی و نجات این اسیران دربند کاری و اقداماتی انجام دهند.

فاجعه تلخ و ناگوار ناشی از قهر و خشم طبیعت در ولایت پنجشیر و سایر ولایات کشور توجه افکار عامه را به خود جلب کرد و از آن‌جای که فاجعه بسیار گسترده و عظیم بود افکار عمومی و شهروندان منتظر و چشم به‌راه مانده و به دولت‌مردان حق می‌دادند که رسیدگی به امور برف‌کوچ زدگان را در اولویت کاری خویش قرار دهند. اما از زمانی‌که رییس دولت و رییس اجراییه هردو به پنج‌شیر رفتند و جلسه اضطراری را ترتیب دادند و دستورات لازم و اقدامات فوری به عمل آوردند؛ انتظار می‌رفت که اشرف غنی در اولین فرصت خودش برای آزادی اسیران هزاره واکنش نشان و راه‌حل و اقدامات لازم و فوری را صادر نموده و با این فاجعه انسانی و ملی نیز همدردی کرده و مسوولیت خویش را به عنوان رییس جمهور ادا نموده و مایه‌ی امیدواری خانواده‌های عزیزان دربند و مردم هزاره گردند.

اما دریغ و هزاران دریغ که این همه انتظار و التهاب با بی‌تفاوتی و بی‌اعتنایی اشرف غنی مواجه شد و حسرت یک یادآوری را در دل‌ها کاشت و آب سردی بر دیک جوشان این همه امید بستن‌ها ریخت و بازهم یکبار دیگر هزاره‌ها سرخورده و احساس حقارت کردند که دل‌بستن و انتظار داشتن به این دانشمند دوم جهانی و یار غار رهبر خردمند، کریم خلیلی نیز دل‌بستن به سراب بوده است. سران دولت وحدت مُلی آقایان عین و غین حسرت یک واکنش و اعلان یک همدردی را در دل‌های مردمی گذاشتند که در دوران انتخابات این مردم یا به اشرف غنی و یا به عبدالله امید بسته بودند و هر گروه‌شان باورمند بودند که قهرمان عدالت، مساوات، برابری و حقوق شهروندی و نگاه انسانی این‌دو (عین و یا غین) هستند و اکنون با کمال ناباوری شاهدند که این دو قهرمان اقدام برای رهایی که هیچ، حتا حاضر نیستند که یادی از این رخداد و فاجعه انسانی نمایند.

عجیب این‌جاست که رهبر خردمند کریم خلیلی!!!!! و رهبر دلاور محقق پهلوان!!! نیز روزه سکوت گرفته و در قبال این مساله هیچ واکنشی از خود نشان نداده‌‌اند. نه از تدبیر و خردمندی خلیلی خبری است و نه از پهلوانی و تهور و دلاوری محقق!!!؟؟. اینکه چرا این دو شیخ خردمند و ودلاور به چنین سکوت مرگبار و ننگین رو‌ آورده‌اند دقیق معلوم نیست ولی از لابلای حوادث و اتفاقات کشور ‌ می‌شود کم‌وبیش حدس‌و گمانه‌ی را مطرح ساخت و رفتار این دو شیخ را درک کرده و فهمید. به نظر می‌رسد که هم رهبر خردمند و هم رهبر دلاور درک کرده‌اند که در دولت وحدت مُلی قافیه را باخته‌اند. تدبیر و خردمندی یکی، و دلاوری و تهور دیگری، نه تنها راه به جای نبرده که سبب حذف سیستماتیک هزاره‌ها از بدنه اجتماعی و حوزه‌های مشارکت در قدرت سیاسی شده است و اگر وضع بدین منوال به پیش برود و این‌ها و مردم به خود نیایند روند پروژه حذف فیزیکی هزاره‌ها نیز کلیدش زده شده است. از قرار معلوم هزاره‌ها با این وضعیت و شرایط، روزهای دشوار و حوادث ناگواری را پیش‌رو خواهند داشت.

مردم تا کنون از دولت وحدت مُلی در کل و از اشرف غنی به خصوص؛ به‌خاطر اینکه قدرت اصلی را در دست دارد، انتظار داشتند که برای آزادی اسیران بی‌گناه و مظلوم اقدام نماید ولی با کمال تاسف نگارنده عقیده دارد که مردم هزاره به بی‌راهه رفته و توان تشخیص خویش را از دست داده است چرا که دشمن دیرینه‌اش (اوغان کوچی) را ناجی خود پنداشته‌اند. قراین و شواهدی زیادی وجود دارد و گواهی می‌دهند که عامل اصلی هیاهوی داعش و ناامنی‌ها در کل کشور و در خصوص این‌گونه گروگان‌گیری مسافران، همه‌اش شخص شخیص اشرف غنی است. سکوت معنادار اشرف غنی در نطق دیروز، فهماند که ۳۰ نفر اسیری که گروگان دست هم‌فکران وی هستند و به اسارت گرفته شده‌اند، اگر هم کشته شوند مهم نیست. با این که این مساله پیامدهای ناگوار و غیر قابل پیش‌بینی خواهد داشت و ممکن است که گسل شکا‌فهای قومی را یک‌باردیگر به فوران اندازد و کشور را به سوی خشونت‌های مهار نشدنی دیگری بکشاند.

اما اشرف غنی آن‌قدر نادان و نا‌فهم هم تشریف ندارد که این قدر نفهمد که این مساله چه عوارض و پیامدهای برای وحدت ملی خواهد داشت ولی از آنجای که او آگاهانه در مسیر حذف و تصفیه قومی گام می‌دارد برایش مهم نیست و دغدغه یک رییس جمهور (که در قبال همه شهروندانش مسوول است) را ندارد. برای اثبات اینکه اشرف غنی خود در این‌گونه حوادث دست دارد در‌این نوشتار جای طرح و مجالی برای بحثش نیست اما توصیه‌ام به مردم عزیز هزاره این است که خود برای آزادی اسرا و سرنوشت آینده‌شان تدابیری اندیشیده و اقداماتی لازم را انجام دهند و تصور غلطی را که از عین و غین دارند از ذهنیت خود پاک سازند و خود تقدیر و سرنوشت‌شان را به دست گرفته و اقدامات لازم را انجام داده و منتظر کسی غیر از خود‌شان نباشند.

امتیاز:
(0) (0)
اشتراک گذاری:
برچسب ها :
مطالب مرتبط
نظرات بازدید کنندگان
  1. ﺩﻭﺳﺖ ﻋﺰﻳﺰ ﺷﻜﻤﺖ ﺳﻴﺮ ﻫﺴﺖ اﺯ ﻭﻃﻨﺖ ﺩﻭﺭ ﻫﺴﺘﻲ , ﻓﻴﺮ ﻫﺎﻱ ﻫﻮاﻳﻲ ﺯﻳﺎﺩ ﻣﻴﻜﻨﻲ, اﺯ ﺷﻜﻤﺖ ﻓﺘﻮا ﻣﻴﺪﻫﻲ. ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺴﺎﻳﻞ ﻳﻚ ﻛﺸﻮﺭ ﺭا ﺳﺮﺳﺮﻱ ﻣﻴﺪاﻧﻲ, ﻛﻤﻲ ﺣﻭﺹﻠﻪ ﻛﻦ, ﻫﺮ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﻧﻆﺎﻣﻲ اﺯ ﺧﻮﺩ ﺷﮕﺮﺩﻫﺎﻱ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺵ ﺭا ﺩاﺭﺩ , ﻛﻤﻲ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻛﻦ. ﻭﻗﺘﻲ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﻟﺨﻮاﻫﺖ ﺭا ﻧﺪﻳﺪﻱ ﺑﻌﺪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻨﻮﻳﺲ. ﭼﻘﺪﺭ ﻣﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺳﺘﺤﻲ ﻧﮕﺮ ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﺣﺘﻲ ﺭﻭﺷﻦ ﻓﻜﺮاﻧﻤﺎﻥ.

  2. جناب اقای جمشید شما که فیر هوای نکرده‌ای در برابر سکوت مرگبار رهبران کشور چه کرده‌ای؟ شمای که از غیر شکمت فتوا میدهی از کدام شگرد پنهان نظامی باخبری ؟ و چرا خانواده‌های خسته از انتظار سرد عزیزانش را با لطف اگاهی و حوصله‌مندی تان گرما نمی‌دهید؟ احساس انسانیت تان کجا رفته است که در بهشت غفلت تان خرم و خرسندید و فریاد دادخواهی سهراب نوروزی را به سخره می‌گیرید؟ چرا انسانهای مانند شما تا خود در گرداب حوادث قرار نگرفته‌اید احساس همدردی را روشنفکر مابی و سطحی نگری می‌دانید. عزیزم انشا الله این حوصله بی احساسیت گوارای خودت باد !!؟ والسلام

  3. با سلام
    از برادر مان جناب آقای نوروزی تشکر که با خانواده های دردمند و چشم در راه عزیزان شان همدردی می کند که در واقع وظیفه هر انسان شرافت مند است.
    اما واقعیت این که حوادث ناگواری مانند همین مورد باعث التهاب و تنش در میان اقوام مختلف در افغانستان می شود.
    اگر به نوشته های صفحات وب ها و فیس بوک ها که مملو از این دست حرفها و حدیث های دردمندانه توجه شود و واقعه تراژیدی و اسف بار آن مورد دقت قرار گیرد، متوجه خواهی شد که بسیاری از از مردم شریف افغانستان و اقوام مختلف اظهار همدردی کرده اند حتی برادران اهل هنود اظهار داشته اند که اگر لازم باشد با زنان شان برای آزادی این افراد خواهد رفت.
    در چنین حوادثی است که دشمنان کشور و مردم ما ماهی شان را صید می کنند، ما مردم هزاره به صبر و بردباری خویش در طور تایخ ثابت کرده ایم که در برابر حوادث خودرا نمی بازیم. صبر در ذات ما است و در آموزه های دینی و مذهبی ما!
    برادران صبر و حوصله مندی را از دست ندهیم، بیایم برای آزادی و رهایی برادران مان دعا کنیم.
    از سویی به جا نیست زبان به توهین و ناسزا گویی بگشاییم و همدیگر را بکوبیم.
    از جانب دیگر لازم است به شخصیت خودمان احترام قایل باشیم، اینقدر به سران مملکت مان توهین نکنیم. متأسفانه مسخره کردن و توهین امروزه در نوشته ها و پویا نمایی ها باب شده، ادب و فرهنگ اجازه چنین برخوردهای ناشایست را نمی دهد، به ویژه که خود اهل قلم و اهل فرهنگی یا به اصطلاح فرهنگی باشی.

    ما شیعیان که نهاد دینی مان توسل و استغاثه را راه گشای گرفتاری های مان دانسته، بیاییم هرکدام مان به نیت آزادی برادران گرفتار مان دعای توسل بخوانمی و به آستان مقدس امام زمان مان (عج) استغاثه نماییم.
    یا اباالقاسم یا رسول الله،انا توجهنا واستشفعنا و توسلنا بک الی الله و قدمنا بین یدی حاجاتنا، یا وجیها عندالله اشفع لنا.
    ……………..
    یا اباصالح المهدی، یابن رسول الله، انا توجهنا واستشفعنا و توسلنا بک الی الله و قدمنا بین یدی حاجاتنا ، یا وجیها عندالله اشفع لنا عندالله

دیدگاه شما