کد مطلب : 997
جمعه ۱ عقرب ۱۳۹۴ - ۰:۱۲
8668
فاقددیدگاه
علی‌زاده غزنوی

مردم‌آزاری در عزاداری حسینی!؟

.۲۰٫۲۰
«به نظر می‌رسد محرم و عاشورا یک فرصت مغتنم برای عقده‌گشایی مذهبی شده است که تعداد بسیار نادان و گاهی هم مغرض از آن استفاده کرده تظاهرات مذهبی به راه می‌اندازند، غافل از اینکه به راه انداختن صحنه‌های خونین، تهوع‌آور و تکان‌دهنده آن، نه‌تنها تقرب به ساحت اخلاق و حقوق حسین و یارانشان نیست، بلکه مایه نفرت و انزجار از حرکت اصلاحی اوست که برای تحقق آن از کمترین داشته‌اش دریغ نورزیده بودند. دستان کثیف سیاست نیز برای نفوذ و قدرت نمای سیاسی به فراگیر کردن این مانور مذهبی دخالت می‌کند که ناخواسته رفتارهای خود برانگیخته و ناهنجار جمعی را به همراه می‌آورد.»

فارغ از خرافات کذایی در مراسم محرم و عاشورا و روضه‌خوانی‌های سلیقه‌ی و دلبخواهی، که تصویر مخدوش و نادرستی از حسین، کربلا و حادثه عاشورا ارایه می‌دهد، بعد اجتماعی عزاداری امروزه و اکنون شیعیان افغانستان بسیار مخرب و ناامیدکننده است. بزرگداشت و عزاداری حسین و هفتادودو یار صدیقشان برای هم‌زبانی و همدلی با کاروان کربلا و حادثه غمبار عاشورا و زنده کردن دوباره آن تاریخ و آن واقعه المناک در این عصر و در زندگی خود که (حسین و یاران وی برای عدالت و اصلاح امت پیامبر خلق کرده بودند) و همدردی مجدد با قافله‌سالار کربلا زینب و دیگر داغ دیدگان صحرای نینواست.

با هردو نگاه درون دینی و بیرون دینی، رفتار رهبر و رهروان این حرکت مملو از اخلاق و رعایت حقوق دیگران بوده است که در سراسر این حرکت اصلاحی و دعوت عملی امت پیامبر ظهور و بروز پیداکرده است. پس بزرگداشت این حادثه و تکریم این حرکت به معنای بزرگداشت از اخلاق و حقوق فردی و اجتماعی هم هست. حال سوال این است که اگر بزرگداشت محرم و عاشورا به معنای تکریم ارزش‌های اخلاقی و انسانی است و اگر برپای عزاداری به معنای تداعی و تقرب مجدد و زنده کردن همان ارزش‌ها و آرمان‌های حسین در زندگی عملی ماست پس چرا این‌همه رفتار ضد اخلاقی در برگزاری مراسم عزاداری دیده می‌شود ؟ و چرا این‌همه تعدی و تجاوز به حریم حقوقی دیگران در این شب‌ها و روزهای محرم و عاشورا روا داشته می‌شود؟

به نظر می‌رسد محرم و عاشورا یک فرصت مغتنم برای عقده‌گشایی مذهبی شده است که تعداد بسیار نادان و گاهی هم مغرض از آن استفاده کرده تظاهرات مذهبی به راه می‌اندازند، غافل از اینکه به راه انداختن صحنه‌های خونین، تهوع‌آور و تکان‌دهنده آن، نه‌تنها تقرب به ساحت اخلاق و حقوق حسین و یارانشان نیست، بلکه مایه نفرت و انزجار از حرکت اصلاحی اوست که برای تحقق آن از کمترین داشته‌اش دریغ نورزیده بودند. دستان کثیف سیاست نیز برای نفوذ و قدرت نمای سیاسی به فراگیر کردن این مانور مذهبی دخالت می‌کند که ناخواسته رفتارهای خود برانگیخته و ناهنجار جمعی را به همراه می‌آورد. غافل از اینکه جز تعداد معدودی از حنفی‌ها، تمام رهبران و پیروان شافعی و حنبلی به سوگ عزای حسین و عاشوراییان حسین نشسته و به‌مثابه فرزند دختر پیامبر سوگواری می‌کنند. از زید بن ارقم تا حسن بصری، از خالد بن معران تا سبط ابن جوزی و از عبدالجلیل رازی تا عبدالرحمن جامی همه شخصیت‌های برجسته اهل سنت هستند که هرسال ارادتمندانه به حسین و خاندان پیامبر به سوگ و ماتم می‌نشسته‌اند و اکنون نیز مثل شیعیان عزاداری می‌کنند. پس مانور مذهبی هم از سر جهل و نادانی است که جز ننگ و نفرت مذهبی را برای کسانی که رفتار وحشیانه و مشمیز کننده را خلق می‌کنند نخواهد داشت.

گاهی هم‌دستان کثیف سیاست در پشت این مانور سیاسی و مذهبی درحرکت است که بسیار مرموز و موذیانه مراسم را تمویل و صحنه‌گردانی می‌کند تا قلمرو قدرت و نفوذ خود را به رخ رقیب سیاسی بکشد. شیطنت و خباثت خود را به دستان کسانی انجام می‌دهد که غرق و سرمست «حال مذهبی»اند و با قصد قربت جاهلانه، این سیاه‌کاری و ملامتی را خلق کرده و آزار و نفرت اجتماعی را به بار می‌آورند.

پَرسه زدن‌های یک‌مشت جوانان جاهل در اطراف مسجد و عربده کشی‌های آن تا رسیدن فرصت سینه‌زنی و خودنمایی‌های جوانی، آشکارا آزار زنان و دختران و ناقض حقوق کسانی است که در اطراف مسجد گذر کرده و یا زندگی می‌کنند. نصب بلندگوهای کذایی و ایجاد سروصداهای آزاردهنده تا دیروقت شب، برای همسایگانِ سنی و مسیحی، مریض و یهودی مسجد، با اساس محرم و عاشورا همخوانی ندارد و خود نقض حقوق دیگران و منافی اخلاق اجتماعی است. این نه‌تنها تقرب به حسین و عاشورا نیست، بلکه تضاد آشکار با حقوق و اخلاق حسینی است که حسین برای حرمت به حریت دیگران و زنده نگه‌داشتن منش انسانی سر از پیکر جدا و بدنش با سم اسب‌ها و نیزه‌ها پاره‌پاره شد. این نه‌تنها پیروی از حسین و زنده کردن راه و منش حسینی نیست بلکه مردم‌آزاری آشکار و لات‌بازی‌های جوانانی است که این بار به بهانه محرم و عاشورا در خیابان و در کنار مسجد رقم می‌خورد ورنه ایجاد ترس و وحشت برای زنان و دختران به‌واسطه یک‌مشت جوان خودسر و مست که دوروبر مسجد می‌گردند با کدام اخلاق اسلامی و شیعی قرابت دارد؟ تعدی و تجاوز به‌حق سکوت و آرامش غیر شیعی و حتی شیعی به بهانه روضه‌خوانی و نوحه‌خوانی با کدام حقوق اسلامی و انسانی تناسب دارد؟ خلق صحنه‌های فجیع و مشمیز کننده چاقوکشی و جوی خون به راه انداختن با کدام آرمان و ایده‌های حسینی سنخیت و قرابت دارد؟

پس ضروری است هم به دلیل جلوگیری از تکثیر نفرت مذهبی و دینی میان مذاهب و ادیان مختلف افغانستان و هم به خاطر زدودن خرافات از محرم و عاشورا، مراسم حسینی آگاهانه و هدایت‌شده برگزار شود. متولیان امر نگذارند دستان کثیف سیاست، عزاداری را به یک مانور سیاسی و مذهبی بدل کرده و از جوانان و نوجوانان ساده‌دل و سرمست جوانی سو استفاده کرده ملامتی و روسیاهی جهانی را به بارآورند.

امتیاز:
(0) (0)
اشتراک گذاری:
مطالب مرتبط
دیدگاه شما