بهار قرآن، در بهار طبیعت

از میان بخش‌بندی زمان به بخش‌های بهار، تابستان، پاییز و زمستان، برخی پدیده‌ها و رویدادهای دیگر نیز به بخش‌های چندگانه بخش‌بندی گردیده‌اند. اینک ما در بخش بسیار خوب، زیبا و پرطراوت و دلکش و روح‌بخش طبیعت و در بهترین بخش زمان یعنی بهار به سر می‌بریم. بهار طبیعت رستاخیز و نو شدن و زنده شدن طبیعت و بسیاری از موجودات طبیعی و دارای حیات حیوانی و نباتی است. نه‌تنها موجودات دارای حیات نباتی در بخش بهار دوباره جان می‌گیرند و به خیزش رویش و رستاخیز پویش می‌پردازند که خیلی از موجودات جاندار که حیات حیوانی دارند نیز بعد از خواب زمستانی و کرختی موقتی دوباره جان می‌گیرند و از کرختی و خواب برزخی خویش به حشر حیات و تقلای تداوم زندگی می‌پردازند و زندگی موقتا تعطیل‌شده را فعال کرده و برای  آغاز یک فرجام دیگر محشور می‌گردند و ازاین‌رو بهار را می‌توان میدان و زمان حشر نامید و در نظر گرفت اما حشر نه برای سنجش اعمال و گرفتن پاداش و یا جزای اعمال خود که آغاز کردن به یک زندگی نوین و تجدیدقوا کردن و رنگ بخشیدن به زیبایی‌های طبیعت زندگی.

امسال بهار طبیعت خوش‌قدم بوده که با آمدنش هم بلای جهانی کرونا رو با افول و سراشیبی سقوط قرارگرفته و هم ماه مبارک رمضان که ماه نزول رحمت و ریزش مغفرت و تجلی  شکوهمند انسانیت و جلوه‌های زیبای معنویت است، از راه رسیده و زمان را علاوه بر عطر طبیعی، معطر به عطر معنوی، صفای باطنی و حلاوت ایمانی نموده است. ماه رمضان را ماه بهار قرآن خوانده‌اند. در این ماه همچون بهار طبیعی، بهار قرآنی نیز سرشار از تازگی، طراوت، پاکیزگی و… است.

ماه رمضان را شاید به این خاطر بهار قرآن خوانده‌اند که در این ماه بیشترین تلاوت قرآن صورت می‌گردد و قرآن از کنج تنهایی بیرون آورده می‌شود و گرد غربت از او پاک و مومنان به قرایت و خواندن آن همت می‌گمارند. به‌راستی ماه مبارک رمضان بهار قرآن است. برای این‌که در این ماه علاوه بر بیشترین قرایت بیشترین عمل به دستورات آن، نیز در این ماه به وقوع می‌پیوندد و جامه‌ای واقعیت بر تن می‌کند. مومنان و پیروان قرآن شاید بیشترین توفیق عمل و پیروی از قرآن را در این ماه پیدا می‌کنند و جامعه قرآنی و پیروان ایمانی، رستاخیزی نوینی از معنویت و عبودیت را در خود احساس می‌کنند و روح پژمرده و روان افسرده، دوباره جان گرفته و بانشاط و با نیروی تازه از میان خرابه‌ها و ویرانه‌های عصیان و غفلت سربلند کرده و سرود آغاز دوباره و آهنگ خیزش و گام گذاشتن و طی کردن مسیر کمال و آزادی را زمزمه و همچون بهار طبیعت بهار انسانیت و معنویت را خلق می‌کنند.

همگام شدن دو بهار چقدر شورانگیز و روح‌افزا است. بهار طبیعت خودش سرشار از طراوت، تازگی، انبساط روحی و روانی است وقتی با بهار قرآن و طراوت معنویت مقارن می‌گردد تمام زیبایی‌ها، جذابیت‌ها، کشش‌ها و … دوچندان می‌گردد و انسان دو بهار را در یک برهه‌ی از زمان به تجربه می‌نشیند و در نشئه آن غرق و لذت و حلاوت دوچندانی می‌برد. امسال از بهار نه بل از بهارانش پیداست که سال نکویی است. بهار امسال اتحاد و مهمان شدن دو بهار در یک‌فصلی از زمان است. آن‌طوری که گفته‌اند سال خوب از بهارش پیداست. از تقارن دو بهار پیداست که امسال انشا الله فصل خوب و خوش‌یمن و مبارکی خواهد بود. چون از بهارش پیداست که سالی را در پیش رو خواهیم داشت خوش‌یمن و مبارک و بابرکت خواهد بود و ما این تقارن و هم‌آیی این دو بهار را به فال نیک گرفته و به همه تبریک گفته و برای همه آرزوهای خوب و خوش می‌کنم خدا کند که این احساس نیک‌ و خوش‌بینی‌ام مقرون به واقعیت گردد و این دو بهار آینده خوبی را در پی داشته باشد.