• یکشنبه ۹ جوزا ۱۳۹۵ - ۱۱:۵۹
    ضیا نیازی
    «هزاره‌ها تا رسیدن به عدالت و برابری راه درازی در پیش دارند. با یک یا چند حرکت مدنی نه سد انحصار می‌شکند و نه توسعه متوازن مهیا می‌گردد. به صورت کلی هزاره‌جات در برنامه‌های اقتصادی دولت جایگاهی چندانی ندارد، بخش عمده‌ای از تخصیصات انکشافی صرف توسعه‌ چند شهر و ولایت در کشور می‌شود. مقایسه مناطق نشان میدهد درصد بالایی از جمعیت که از ویژگی‌های فرهنگی و قومی خاص برخورداراند توسعه نیافته است. انگار جغرافیای قومی و جغرافیای توسعه نیافتگی در افغانستان باهم درآمیخته است و دولت مرکزی عامدانه سعی درعقب ‌نگهداشتن مناطقی نموده است که از ترکیب خاص جمعیتی برخوردار است.»