پرتوی از زندگانی برترین بانوی هستی (فاطمه زهرا(س) )
روز جمعه بیستم ماه جمادیالثانی،پنج سال پس از بعثت پیامبر اکرم اسلام، در بن اسمان حجاز، در دامنه کوههای سنگی مکه در چشمانداز کعبه در منزل وحی ، در عرصهی که دهان خدای جوی پیامبر گرامی اسلام با تلاوت قران بر ان نور میپاشید. در خانهی که فرشتگان ان را خوب میشناختند و در ان رفتوامد داشتند، انجا که زمزمهی نماز پیامبر در صبح و شام و اوای ملکوتی تلاوت پیامبر در دل شب، زمینش را به اسمان پیوند میزد، در خانه امید هدایت جهانیان و در منزلی که ماوای مستمندان و پناهگاه اسیران و مرکز هدایت یافتگان بود، در خانه نورانی پیامبر(ص) و خدیجه، دختری به دنیا امد و چشم به جهان گشود، نوزاد رسالت و تجسم عصمت، همسر و همراه ولایت، مادر امامت، بانوی بانوان جهان و برترین بانوی هستی (فاطمه سلامالله علیها) پا به عرصه وجود این جهانی نهاد.
با تولد فاطمه (س) خانه رسالت، بیشازپیش، کانون مهر و عطوفت شد. رنجهای عظیم پیامبر که از سوی کفار قریش بر ان حضرت تحمیل میشد، با تولد فاطمه (س) تسکین مییافت. نوزاد مبارک ،گونههای خسته پدر و مادر دردمند را همچون نسیمی ارامشبخش، هر صبح و شام نوازش میداد. دختری که جایگاه زن را در جامعه تاریک عربستان؛ که تولد دختر و وجود زن را مایه ننگ و عار میدانستند و انان را یا زندهبهگور میکردند یا در ردیف کالا و مایملک قرار میدادند.! چنان ارتقا داد که از سوی افریدگار عظیم و حکیم، و در زبان ناطق به وحی پیامبر عظیم، به خیر کثیر و منبع و منشای کوثر، معرفی شد. و لقب پرافتخار سیده النساء العالمین برای اولین بار و برای همیشه از ان خود نمود. فاطمه (س) سراسر حیات نورانی خویش را در شعاع وحی و سایهسار انسانساز پدری که خدای متعال، او را صاحب خُلق عظیم، معرفی کرد، سپری نمود. دختری که مصداق بارز سوره «هل اتی» و «کوثر» و ایه شریفه «مباهله» و محور ایه مبارکه «تطهیر» و مظهر سوره شریف «قدر» و مرکز «حدیث شریف کساء» و محل نزول جبرییل امین، پس از رحلت پیامبر اعظم، و صاحب مصحف شریف فاطمی گشت، بانوی که همکفو اولین امام و جانشین رسول اعظم (ص)؛ امیرالمومنین و پیشوای متقین و امام اولین و اخرین علی (ع)، قرار گرفت. حق و خیر و نورانیت و هدایت از دامنپاک و مطهر او نشات گرفته و در سراسر جهان تا قیامت پرتوافکن و طنینانداز شد: که «و الحق معکم و فیکم و منکم و الیکم و انتم اهله و معدنه»
پرتویی از شخصیت نورانی فاطمه (س):
پدر: پدر گرامی فاطمه (س) برترین پیامبر و بهترین مخلوق خداوند ، اورنده برترین و کاملترین دین مادر: حضرت خدیجه (ع) که پاکی و نجابتش زبانزد همگان و ثروت او یکی از دو عامل پیروزی و گسترش اسلام، و در نزد پیامبر گرامی اسلام از جایگاه بالای محبوبیت و احترام برخوردار بود. شوهر و همسر: امیر مومنان و پیشوای متقیان، الگو و اسوه و مقتدای هدایت یافتگان، برترین مخلوق و بنده خدای منان پس از رسول اکرم (ص)؛ کسی که بیان و قلم از توصیف او عاجز است.
فرزندان: امامان پاک و استوانههای راهنمایی و هدایت و پیشوایان راه مستقیم و نجاتدهندگان بشریت از گمراهی و ضلالت و تحققبخش هدف عظیم خلقت و راهنمایان شاهراه رستگاری و سعادت.
شخصیت عظیم فاطمه (س):
پاکی و طهارت: محوریت ایه تطهیر چنانکه در فوق گفته شد. برترین مدال پرافتخار طهارت و پاکی ان حضرت است. عصمت فاطمی او گواه برترین طاعت و بندگی و الگو و اسوه بودن او در دنیا و اخرت است. در احادیث متعدد از منابع شیعه و سنی از پیامبر اکرم و امامان معصوم (ع) تصریح و تاکید بر اسوه بودن ان حضرت.
بندگی و عبادت: در روایتی از امام صادق(ع) سوال شد: چرا فاطمه (ع) زهرا یعنی درخشنده نامیده شد؟ فرمود: زیرا هنگامیکه در محرابش به عبادت میایستاد، نور او برای اهل اسمان میدرخشید چنانکه نور ستارگان برای اهل زمین میدرخشد. «علل الشرایع ص۱۷۳»
جایگاه آن حضرت نزد پیامبر(ص): از شگفتیهای که حیات نورانی فاطمه (س) را ارجمندتر میسازد؛ مهر و علاقه شدید پیامبر اکرم (ص) نسبت به اوست. پیامبری که بهتصریح قرآن، جز وحی سخن نمیگوید. در مورد فاطمه (س) در موارد متعدد میفرمود: فاطمه پاره تن من است، کسی که او را خوشحال سازد مرا خوشحال ساخته است و کسی که او را ناراحت کند مرا ناراحت کرده است، فاطمه گرامیترین مردم نزد من است. و نیز میفرمود: کسی که او را بیازارد مرا ازرده است، کسی که مرا بیازارد، خدا را ازرده است.
علم و حکمت فاطمه (س) : علوم و حکمت فاطمی برگرفته از تعالیم وحی و قران و بهخصوص از نزول جبرییل (ع) بر ان حضرت و القای اخبار و وقایع اینده که بنا بر روایات معتبر توسط امیرالمومنین علی (ع) کتابت و بهصورت مصحف فاطمه (ع) جمعاوری و نزد امامان معصوم(ع) بوده و اکنون نزد امام زمان (عج) هست. به یکی از جلوههای علم و حکمت فاطمی (س) که در خطبه فدکیه بیانشده اشاره و نوشته مختصر پیش رو را به پایان میبریم. خطبه فدکیه ان حضرت که سراسر ان مشتمل بر علوم و حکمت است با حمد و ثنای الهی و اشاره به نعمتهای خداوندی و شهادت به وحدانیت خداوند و یاداوری برخی صفات الهی اغاز میشود در قسمتی از ان به چگونگی و حکمت خلقت جهان میپردازد. و میفرماید: «ابتدع الاشیاء لا من شئ کان قبلها…» که خلقت جهان را بدیع و بدون ماده قبلی میداند. بحثی که از قدیم، یکی از مباحث
اساسی و مهم حکما و اندیشمندان بوده است و تا ان زمان جواب قانعکنندهی برای ان نداشتند،! ان حضرت در جمله کوتاه حکمتامیز ان را مطرح فرمودند. البته بحث خطبهها و سخنان ان حضرت مجال جداگانهی میطلبد که علما و دانشمندان باید به ان بپردازند. در پایان این نوشته مختصر به سروده زیبا و شایسته علامه اقبال لاهوری در توصیف ان حضرت اشاره میشود.
مریم از یک نسبت عیسی عزیز از سه نسبت حضرت زهرا عزیز
نور چشم رحمه للعالمین آن امام اولین و اخرین
انکه جان در پیکر گیتی دمید روزگار تازه ایین آفرید
بانوی ان تاجدار هل اتی مرتضی مشکلگشا شیر خدا
پادشاه و کلبهای ایوان او یک حسام و یک زره سامان او
مادر ان مرکز پرگار عشق مادر ان کاروانسالار عشق
مادران را اسوه کامل بتول مزرع تسلیم را حاصل بتول
نوری و اتشی فرمانبرش گم رضایش در رضای شوهرش
ان ادب پرورده صبر و رضا آسیا گردان و لب قران سرا
رشته ایین حق زنجیر پاست پاس فرمان جناب مصطفی است.