عدالت، زیباست، بی‌عدالتی زشت و بدقواره. عدالت امر زمینی، خاکی و کشف بشری است، ربطی به آسمان‌ها ندارد. بشر چیزی زیباتر از عدالت و برابری‌اندیشی کشف نکرده است. خیزش، در برابربی‌عدالتی‌ها، فقط نیاز نیست، زیبا نیز هست. قطب‌نمای «انقلابِ تبسم» لبخند زیبای دخترکی بود که هر انسانی را به عدالت فرا می‌خواند. این لبخند آن‌قدر زیبا بود که از یاد بردیم قوم و تبار ما چیست و حتی از یاد بردیم، که تبسم، سر در بدن ندارد. لبخند رهایی‌بخش او زنده بود. گام‌به‌گام، کوچه‌به‌کوچه و خیابان به خیابان، ما را همراهی می‌کرد. قدرت روشنی‌بخشی آن به حدی بود که چهره‌های زشتی را که از درون و بیرون به این حرکت مردمی خنجر زدند، افشا کرد. ضرر نکردیم. لبخند تبسم، هنوز داورِ کارهای ماست.

به‌رغم تمامی خیانت‌ها هنوز نمی‌توانیم لذتِ درهم ‌شکستن مرزهای قومی و باهم ‌بودن را از یاد بریم. بر کوتاهی آن افسوس می‌خوریم، لبخند زیبا و رهایی‌بخشِ تبسم را اما همه دوست داریم. میراث انقلابِ تبسم لحظه‌ی زیبایی باهم ‌بودن است. سو استفاده‌ها از حرکت‌های مردمی سازمان نیافته چندان دور از ذهن نیست ولی این خیانت‌ها هرگز آن‌قدر قدرتمند نیستند که لذتِ «تجربه جمعی» و «خاطراتِ زییابی باهم ‌بودن» را از یادها مان محو کند. خاطرات زیبایی باهم بودن در خیابان، در زیر باران و در سرک‌های کابل را تا زنده‌ایم به یاد خواهیم داشت.

«انقلابِ‌روشنی»، نیز باید به‌عنوان اعتراض در برابر زشتی‌ها و تاریک‌اندیشی‌ها درک و فهم شود، نه یک حرکت قومی و فرقه‌ای. فرقه‌ی کردن بحثِ بی‌عدالتی و نابرابری، از درون و بیرون، به همان میزان که به این حرکت ضربه می‌زند، چهره تاریک‌اندیشان را نشان می‌دهد. روشنی، فقط نیاز نیست، زیبایی نیز هست. ما به جهان روشن‌شده نیاز داریم. خطاست اگر جهان روشن‌شده را کسی در یک خط برق تقلیل دهد. روشنی، بیرون شدن از خود و دیدنِ همنوع است. یعنی اینکه دیده شدن میراثِ تاریخی و حق طبیعی قوم و گروه خاص نباشد. هر انسانی این سرزمین دیده شود.

دقیقن کشفِ این وجه زیبا و حقیقی روشنی و برابری است که مرز‌های قومی و فرقه‌ای و زبانی را در هم می‌شکند. مسئله‌ی این نیست که یک خط برق جایی را بهشت می‌سازد، موضوع بیرون شدن از دوزخ انکار و فراموشی است. از وضعیتِ دیده نشدن. اینکه در پناه یک روشنی و همدلی همگانی بتوانیم همدیگر ببینیم. شکوه‌ و زیبایی دیده شدن همگانی را تجربه کنیم. چنین چیزی برای اکثریت مردم سرزمین ما قابل‌درک است، زیرا ندیده شدن برای بخش بزرگی از مردم یک تقدیر تاریخی تعریف‌شده است. فرصتِ خوبی برای یک حرکتِ مردمی و همبستگی سراسری است. از روشنی نترسید، حتا اگر کسی خیانت کند، روشنی این قدرت را دارد که خاینان را نشان دهد. برای دیدن و شناختنِ مخالفانِ حرکت مردمی و روشن‌اندیشی نیز، به «انقلابِ روشنی» نیاز است.

فیسبوک