• شنبه ۲۶ میزان ۱۳۹۹ - ۲۱:۰۸
    علی غزنوی
    «هزاره‌ها پس از سقوط طالبان به علت متلاشی شدن و نداشتن تیم متحد و منسجم از بازیگر بودن افتاده و فقط تماشاگر و احیانا گدایی‌گر ماموریت‌های در بست‌های پایین حکومت‌اند و این برای هزاره‌ها و مبارزات تاریخی‌‌ و شهدای که در مسیر بیرون شدن از محرومیت‌های تاریخی و بازیابی عزت و حرمت انسانی و زدودن تبعیض‌های ناروایی اجتماعی انجام داده‌اند نهایت درد‌آور و عذاب دهنده است. در طول این بیست سال (غیر از دور اول انتخابات ریاست جمهوری و کاندیدا شدن محمد محقق) همه‌اش تماشاگر و حمایتگر تیم‌های بوده‌اند که بازیگر آن‌ها پشتون‌ها بوده‌اند.»
  • چهارشنبه ۲۳ میزان ۱۳۹۹ - ۱۰:۴۵
    علی اسلامی
    «امروزه بر همگان روشن و هویدا گردیده است که آمریکای که بعد از فروپاشی شوروی سابق و خاتمه یافتن جنگ سرد، شعار نظم نوین جهانی و جهان تک‌قطبی سر می‌داد و خود را ابرقدرت بلامنازع و اداره‌کننده جهان پسا جنگ سرد می‌خواند، به‌مرورزمان و حضور عملی درصحنه‌های نظامی و سیاسی نشان داد که این ببر کاغذی در برابر گروه کوچکی به نام و عنوان طالبان زانوزده و در برابر اراده و عزم آن‌ها دست‌ها را بالابرده و سر تسلیم و تعظیم فرود آورده و از آن گروه ضمانت امنیت فردای خود را گدایی می‌کند.»
  • شنبه ۱۹ میزان ۱۳۹۹ - ۱۰:۰۳
    میرزا حسین نظری
    «روایت سنت‌گرایانه از اسلام، روایت غیر تاریخی و ایده‌آلیزه شده از اسلام است. بدیهی است که نخستین پیامد قرایت‌های ایده‌آلیزه شده از دینی مانند اسلام، مسدود کردن باب هر نوع تامل در سرشت انحطاط و بحران معاصر آن است. این نوع روایت از اسلام است، که نه‌تنها بحران اسلام معاصر را ازنظر دور می‌دارد بلکه هیچ نوع بحران و انحطاطی را به رسمیت نمی‌شناسد و به مساله تبدیل نمی‌کند تا سزاوار مطالعه و تامل باشد. من به اسلام به‌عنوان مرده ریگی از عهد باستان و فرهنگی که تاریخ آن منقضی شده است، مطالعه نکرده‌ام بلکه به حیث یک سنت زنده و زاینده که عطش معنوی انسانی در جستجوی معنا را اشباع می‌کند موردبررسی قراردادم.»
  • شنبه ۱۹ میزان ۱۳۹۹ - ۰:۴۶
    رضا زارع
    «اگر پروسه صلح پیش برود و به نتیجه‌ای منتهی گردد چاره‌ای نیست که اشرف غنی را قربانی کند و گزینه‌ی که حد وسط(میان طالبان و غنی) باشد و بیاید و دولت موقت را شکل بدهد تا طالبان را وارد پروسه صلح و مشارکت در نظام نماید، این گزینه شاید داکتر عبدالله در نظر گرفته‌شده باشد. استقبال بسیار گرم، رسمی و عالی پاکستان نشانه و قرینه است که عبدالله این بار به یک معامله‌ای دست‌زده که هم کلید ارگ را به دست بگیرد و هم صلح و ختم جنگ و خشونت‌های چهل‌ساله را به نام خود ضرب نماید. اینکه این خواب و رویای داکتر عبدالله تعبیر می‌شود یا نه فقط زمان به آن پاسخ خواهد داد.»