• پنج شنبه ۱۹ سرطان ۱۳۹۹ - ۱۳:۰۴
    عبد الله نظری
    «عوامل و فاکتورهای فوق زمینه عدم تحقق دموکراسی واقعی، تقلب و تخلف انتخاباتی در کشور ما را فراهم می‌سازد و بستر بی‌اعتمادی را در میان نخبگان، گروه‌ها، احزاب و مردم پدید می‌آورد. عواملی مذبور باعث گسترش و افزایش بیماری انتخاباتی می‌گردد تا این عوامل وجود دارد این وضعیت نیز تداوم و استمرار خواهد داشت؛ چون‌که نگرش‌ قومی، زبانی، حزبي و تاریخی، عدم قدرت تجزیه‌وتحلیل مسایل سیاسی توسط مردم، نابرابری مالی و اقتصادی میان طبقات اجتماعی منجر به تولید و تداوم ساختار وارونه دموکراتیک می‌گردد.»
  • شنبه ۱۴ سرطان ۱۳۹۹ - ۲۱:۰۰
    عزیز هزاره
    «اگر کسانی به برتری خونی و شرافت نسبی خود باورمندند به دلیل برخورداری از ثروت و در قبضه داشتن قدرت و سلطه داشتن و حکومت کردن بر مردم است؛ اما سادات افغانی علی‌رغم این‌که از ثروت و مکنت مادی و قدرت سیاسی برخوردار نیستند بازهم خود را آغا و بالاتر از دیگران می‌پندارند. سادات افغانی یا از راه رابطه پیر مریدی خمس می‌خورند و یا توبره پشت کرده و گدایی می‌کنند. نمی‌گویم که سادات افغانی همه و یا اکثریتش گدا هستند بل می‌توانم با قاطعیت ادعا نمایم که 99٪ گداها سادات هستند. پرسش و پارادوکس این است که در عین فقر و تنگدستی احساس بلند بالایی کردن چطور ممکن است؟»
  • پنج شنبه ۵ سرطان ۱۳۹۹ - ۱۳:۲۷
    فاضل کیانی
    «مردم خراسان بارها در برابر خشونت‌ و خراج‎‌ستانی‌های تازیان تحمل از کف داده و شورش ‌می‌کردند؛ اما این شورش‌‌ها به نام کفر و ارتداد به شدت و خشونت سرکوب می‌شد. یکی از این قیام‌ها قیام قارَن بود، به قول طبری: «وقتى بن عامر با مردم مرو و احنف با مردم بلخ صلح کرد، خلید بن عبدالله حنفى را به هرات و بادغیس فرستاد که آن را دوباره بگشاید؛ چون که مردمش کافر شده و به قارَن پیوسته بودند. (تاریخ ‏الطبری، ج‏۴، ص ۳۱۳ / تاریخ خلیفه، ص:۹۵ و ۹۶»