• سه شنبه ۲۵ جدی ۱۳۹۷ - ۱۳:۱۱
    سهراب زمانی
    « اینک در این شرایط و در شرایط و اوضاع گذشته هر چه کشیده و می‌کشیم برایند و نتیجه گفتار رفتار و پندار خود ماست. با این‌که تصور بر این است که غرب کابل سیاسی‌ترین و هوشمندترین بخش هزاره‌هاست اما انتخابات یا انتصابات پارلمان ثابت کرد که نخیر این یخش هزاره‌ها نیز تا رسیدن به رشد و بالندگی فرهنگی و تکامل خرد جمعی‌شان راه درازی در پیش دارند. نخبه‌های عدالت‌خواهی که حنجره‌های گویای دردها و ستم‌های تاریخی این مردم بودند همانند احمد بهزاد و امثال او با رفتار نادرست جمعی ما از ورود به پارلمان باز می‌ماند و وضعیت این‌گونه رقم می‌خورد که همه را در شوک فرو برده است.»
  • جمعه ۲۱ جدی ۱۳۹۷ - ۱۳:۰۵
    خالق فصیح
    «سخن در مورد قانونی را به هم تباران خون به دل‌شده وی وا‌می‌گذارم، اما حساب محقق مسافر کمی متفاوت از دانش و قانونی است. چون برای محقق جز تقلا هیچ راه دیگری باقی نمانده است. او که روزی جایگاه شخص سوم کشور را در مقام ریاست جمهوری کسب کرده بود، اکنون هویت جز مسافر و بدتر از آن، اعتیاد گدایی قدرت ندارد. محقق به‌خوبی از پیش دریافته بود که در آسمان ستاره و در زمین بوریا ندارد. از همین رو، موضع وی تنها در قالب تقلا برای ماندن ارزش تحلیل دارد و نه مبتنی بر طرح‌ها و بازی‌های سیاسی.»
  • چهارشنبه ۱۲ جدی ۱۳۹۷ - ۱۲:۳۷
    رضا مهریزی
    «یكی دیگر از دانشمندان نیز در خصوص وام‌گیری فلسفه یونانی از شرق و من‌جمله ایران چنین آورده است: «فلسفه در یونان یک‌باره و از پیش خود پیدا نشد بلكه جریان‌های فكری گوناگونی كه از سرزمین‌های بیگانه به یونان راه‌یافته بود و به پیدایش و پرورش آن یاری كرد. روابط بازرگانی یونانیان با بیگانگان وسیله‌ای موثر در گستراندن اندیشه‌های بیگانه به میان یونانیان بود. از نوشته‌های افلاطون و نیز ارسطو پیداست كه مصر و بابل و ایران سه سرچشمه بزرگ این اندیشه‌ها بوده است.»
  • دوشنبه ۱۰ جدی ۱۳۹۷ - ۱۵:۵۸
    غلام سخی "حلامیس"
    «جنبش چپ سنتی یکی از فرهنگی‌ترین جریان‌ها در تاریخ افغانستان است. آن‌ها، مهم‌ترین نشریاتِ تاریخ افغانستان را به نشر می‌رسانیدند. جراید شعله جاوید، خلق، پرچم و... در تاریخ مطبوعاتِ کشور ما جایگاه ویژه دارند. چپی‌های امروزی اما به‌پای آن‌ها هم رسیده نمی‌توانند؛ یک کتاب و یا مقاله درست‌وحسابی از این سوسیالیست‌های پرادعا سراغ نداریم. سوسیالیست‌های امروزی زیاد حرف می‌زنند اما هیچ عمل نمی‌کنند. یکی از نقدهای که بر چپ جدید افغانستان -اگر شکل‌گرفته باشد- وارد است، کم‌کاری آن‌ها می‌باشد.»
  • دوشنبه ۳ جدی ۱۳۹۷ - ۱۳:۳۱
    احمد شایان
    «آنچه از قراین و شواهد پیداست به خاطر رفتار خاینانه ملی و بیماری مزمن قبیله‌گرایی و در شرایطی که اجل سیاسی اشرف غنی پیش از موعد فرا رسیده است بعید به نظر می‌رسد که این دو شخصیت بتوانند اکسیژنی برای تداوم تنفس ولو مصنوعی غنی را فراهم کرده بتوانند. چون اشرف غنی و ملا سرور دانش بهترین فرصت‌ها را از دست دادند و بنیان‌ها و شیرازه‌های همبستگی ملی، امنیت اجتماعی، شکوفایی اقتصادی و... از هم پاشانده و در مدت چهار ماه باقی‌مانده از عمر نحس ریاست جمهوری این فاشیست، هیچ‌کسی برای بقا و تداوم حیات سیاسی اشرف غنی و تیم او کاری کرده نمی‌تواند.»