• شنبه ۲۶ حوت ۱۳۹۶ - ۱۳:۱۲
    غلام سخی حلامیس
    «در عصری که تمام رهبران جهادی، از جنگ و تفنگ و جهاد می‌گفتند. مزاری، طرح نظام فدرالی افغانستان و راه‌حل مساله افغانستان از رهگذر انتخابات را پیشنهاد می‌کرد. در عصری که گروه‌های جهادی، کتاب می‌سوزاندند و کمونیست‌ها میراث‌های فرهنگی کشور را به شوروی انتقال می‌دادند؛ مزاری «خبرنامه وحدت» و گروه‌های فرهنگی به وجود می‌آورد. سازمان نصر و سپس حزب وحدت دوران مزاری، ازلحاظ فرهنگی در میان تمام گروه‌های جهادی تکین است. در عصری که احمدشاه مسعود و سیاف؛ سینه‌های مردم غریب افشار را می‌دریدند؛ مزاری عزیز رویش را به پاکستان فرستاد تا همراه دایفولادی «امروز ما» را به نشر برساند.»
  • جمعه ۱۸ حوت ۱۳۹۶ - ۹:۲۵
    امین یکتا
    «معامله‌گران سیاسی و رجاله‌های زبون اجتماعی که توانایی رشد و ارتقای شخصیتی و نزدیک شدن به مقام و موقعیت اجتماعی آن شهید وارسته و آن رهبر جان‌باخته را ندارند از طریق شعارهای فریبنده و عزاداری‌های ریاکارانه به اغفال مردم و فریب رهروان و دلدادگان کوی او مشغول و سالگرد شهادت آن رادمرد تاریخ را زمینه خوب برای دکانداری و فریب اذهان عمومی دانسته و برای شهادت آن شهید سرافراز اشک تمساح ریخته و به فریب خلق مشغول و دکان معامله‌گری سیاسی را باز و فرش وراثت ادعایی را پهن و به خودفروشی مشغول و به خودنمایی خویش مسرور و با نمایش‌های خنده‌آور غیراخلاقی خود مشعوف و به ریش همه می‌خندند!»
  • سه شنبه ۱۵ حوت ۱۳۹۶ - ۱۶:۱۰
    خالق فصیح
    «سخنانت روشن و شفاف بود، چون بر پایه‌ی آرمان سخن می‌گفتی. نه اشک تمساح می‌ریختی و نه عنوان پهلوان‌پنبه‌ای را یدک می‌کشیدی. نه در بازی‌های سیاسی مسافر بودی و نه دست به خیانت زدی، بلکه خودت محور بوده و از خود حرف داشتی. با شجاعت و شهامت تمام مطالبات مردم را مطرح و از منافع آن‌ها دفاع می‌کردی. تو برای خودت هیچ‌چیز نخواستی، ولی برای مردم همه‌چیز می‌خواستی. برای تحقق خواسته‌های مردم مقاومت کردی و حتی که در این راه، جانت را هدیه کردی. آنچه گفتی همه ثبت تاریخ شده است، ولی شاه‌بیت آن‌که «من می‌خواهم دیگر هزاره بودن جرم نباشد» بیش از همه در قلب مردم حک‌شده است.»
  • دوشنبه ۷ حوت ۱۳۹۶ - ۰:۲۳
    عبدالله مبارز
    «جنبش روشنایی منطق و گفتمان عدالت‌خواهی را از سطح هزاره و درون قومی به سطح فراقومی ارتقا بخشید و گفتمان عدالت‌خواهی را در فضای سیاسی- اجتماعی کشور توسعه و گسترش داد. عدالت سیاسی که یکی از شاخصه عدالت و حقوق اساسی هر شهروند است آن را در سطح کلان و فراگیر به‌عنوان داعیه و مطالبه اجتماعی خواستار گردید و برای همه اقوام محروم خواهان توزیع عادلانه امکانات و مشارکت سیاسی شد. جنبش با عمق‌بخشی به گفتمان عدالت‌خواهی تحول جدیدی آفرید و مردم را به نابرابری و تبعیض سیستماتیک نظام فاسد و ستم‌پیشه اشرف غنی و عبدالله آشنا نمود و آگاهی بخشید.»
  • پنج شنبه ۳ حوت ۱۳۹۶ - ۱۲:۱۲
    غلام سخی حلامیس
    «اسد بودا، ادعا نموده است که: «در روز دوم اسد فقط مردم نبودند که به خاک و خون کشیده می‌شدند، اصلِ اعتراضِ مردمی بود که به‌خاک و خون کشیده شد». برخلاف این مدعای اسد بودا، تازه پس از «فاجعه دوم اسد» اصل اعتراض مردمی شکل گرفت. زیرا، پیش از آن در نزد هواداران جنبش روشنایی، صورت‌بندی دشمن و دوست امکان‌پذیر نبود. این «فاجعه دهمزنگ» بود که علیرغم بار تراژیکش، برای نخستین بار ثابت ساخت که؛ چه کسانی نسبت به آرمان‌های عدالت‌خواهانه‌ی مردم هزاره، تعهد دارند و چه کسانی تعهد لازم را در برابر سرنوشت مردم هزاره ندارند.»