مهم‌ترین درس نوروز، «نو شدن، تغییر و دگرگونی»است. زنده شدند و باره طبیعت، به انسان نو شدن و دگرگون شدن را می‌آموزد، تغییر اگر در زندگی انسان نباشد،زندگی یکنواخت و بی‌ثمر خواهد بود، لذا در دعای تحویل سال نیز می‌خوانیم: «یا محول الحول و الاحوال، حول حالنا الی احسن الحال» یعنی خدایا «سال»و «احوال»ما را به بهترین حالت تغییر بده ! اما باید به این نکته توجه داشته باشیم که تغییر سال و سرنوشت انسان به دست خود اوست، قرآن کریم می‌فرماید: «إِنَّا للَّهَ لا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ» یعنی هرگونه تغییر و دگرگونی در خوش بختی و بدبختی اقوام در درجه اول به خود آن‌ها بازگشت می‌کند. شانس و طالع و اقبال و تصادف و تأثیر اوضاع فلکی و مانند این‌ها، هیچ‌کدام پایه و اساس ندارد، بلکه اساس و پایه این است که: سربلندی و سرافرازی هر ملتی و یا به‌عکس ذلت و زبونی او به دست خودش می‌باشد. حتی لطف خداوند، یا مجازات او، بی‌مقدمه دامان هیچ ملتی را نخواهد گرفت، بلکه این اراده و خواست ملت‌ها و تغییرات درونی آن‌هاست،که آن‌ها را مستحق لطف یا مستوجب عذاب خدا می‌سازد.

سال ۱۳۹۵ سال پرحادثه، خونین و مصیبت‌بار برای مردم ما بود، از حادثه تلخ و فراموش ناشدنی دهمزنگ گرفته تا جنایت هولناک بیمارستان چهارصد بستر و حوادث و جنایات خونین دیگر، وقایع تلخ و فراموش‌نشدنی بود که در سال ۹۵ اتفاق افتاد، سال گذشته را می‌توان در تاریخ کشور، جزو مهروموم‌های تاریک و سیاه قلمداد کرد. پس چه‌کار کنیم تا سال‌های آینده ما نیز مثل سال۹۵ و سال‌های گذشته «سیاه و تاریک» نباشد؟ شاید پاسخ این سوال برای شما نیز این باشد که یگانه راه تغییر دنیای بیرون، تغییر درون، باطن و افکار انسان‌ها است. لذا شایسته است که در آغاز سال نو، همان‌طوری که به خانه‌تکانی و زیباسازی ظاهر زندگی خود می‌کوشیم، تلاش کنیم «دل‌های»مان را از صفات ناپسند مانند حسادت، کینه‌توزی، لج‌بازی و… و ذهن و فکرمان را نیز از هرگونه کج‌اندیشی و افکار افراطی و انحرافی پاک‌کنیم.

کسانی که جشن و عید نوروز (لباس نو پوشیدن، خانه‌تکانی کردن، به دیدار اقوام و فامیل رفتن و…) را «حرام»و «انتحار و انفجار» را «حلال» اعلام می‌کنند معلوم است که گرفتار کج‌اندیشی و کج‌فهمی است. همه ما هرسال آرزو می‌کنیم که سال جدید برای کشور ماسال صلح و امنیت و سالی بدون انتحار و انفجار باشد، اما باید باور کنیم که تا افکار و اذهان ما روشن و نورانی نشود، کشور از این تاریکی و تباهی، از انتحار و خود ترقانی رهایی نخواهی یافت، تا زمانی که افکار و اندیشه‌ها «تاریک»باشند، وضعیت ظاهری و مادی کشور و مردم ما نیز «تاریک» خواهد بود. لذا برای عبور از «تاریکی»و رسیدن به «نور و روشنایی»، و همچنین برای تحقق عدالت اجتماعی و رفع ظلم و تبعیض و نابرابری، تلاش کنیم افکار خود، مردم و جامعه خود را «تغییر»دهیم. امید است در سال جدید ضمن تقویت وحدت و همگرایی، در سایه علم و آگاهی، شاهد تغییرات و تحولات مثبت در کشور باشیم !

هرروزتان «نوروز» نوروزتان پیروز!