پاسداشت از عاشورا و گرامیداشت از قیام امام حسین تبدیل به یک سنت بسیار متصلب و سخت گردیده است. از همین رو این پاسداشت‌ها و گرامیداشت‌ها پیش ازآنچه یک رفتار آگاهانه و معنادار و نمایانگر درک پیام و مسوولیت اجتماعی و رسالت تاریخی آن باشند و روح و روحیه عاشورا را در کالبد زمان بدمند و شور عاشوری و شعور حسینی را در بستر تاریخ جاری سازند، ابزاری برای ملعبه سازی ملعبه سازان و دکانی برای شیادی شیادان گردیده است. این تجلیل‌ها و تکریم‌ها و گرامیداشت‌ها و برپایی عزاداری‌ها همه و همه وسیله‌ای به‌منظور تخدیر و دمیدن به شیپور تحمیق و معرکه‌گیری برای چاپیدن و درنتیجه برای استحمار و اسارت اجتماعی و دزدیدن آزادی و حریت و عقلانیت و خردورزی و تباه سازی انسانیت است و دیگر هیچ!

انسانیت با این‌گونه فهم و برداشت از عاشورا و این‌گونه تجلیل‌ها و عزاداری‌ها و این‌گونه بروز دادن رفتارها و ارادت‌ها و… تباه و هدف امام حسین از حماسه‌ی که در کربلا خلق کرد و به تاریخ سپرد مسخ و به ابتذال کشیده شده و از روح و محتوا تهی کرده و آن را تبدیل به توسلات و نذر و نذورات آزمندانه و عزاداری‌های مفلوکانه نموده‌اند!! خوانش مجدد و متناسب با نیاز عصر و همسو باوجدان زمانه از رویداد عاشورا یک ضرورت دینی و هم‌چنین یک مسوولیت فرهنگی و تاریخی است.

بدین‌جهت لازم و ضروری است که با روش «تصفیه منابع فرهنگی» روح و جوهر قیام عاشورا را از زیر ازدحام گرد ایام و غبارهای اوهام بیرون کشیده و بازخوانی نماییم. سخن کوتاه و مختصر، این‌که نگاهی امروزی به یک رویداد تاریخی (که تبدیل به سنت راکد و مملو از خرافات گردیده) بیندازیم و بافهم زمانه و درک عزیزانه از آن تفسیر تازه بیرون بدهیم و از مزایای آن برای زندگی فردی و اجتماعی خود بهره‌مند شویم. بنا بر این از اهالی بینش و پژوهش، تقاضای همکاری داریم و انتظار می‌رود که در این راستا با ارسال مقالات خود، ما را همکاری و یاری رسانند. والسلام

خانه طرح نو وطن «خط نو»