دیدگاه‌ها برای: شانه‌های زخمی جاغوری!

با: احمدی رشاد

احمدی رشاد — Thu, 12 Feb 2015 21:43:25 +0000

از مدیر محترم طرح نو تقاضامندم که عبارات مورد اشاره در کامنت آقای دکتر خرمی در مورد این نوشته را اصلاح نماید. مثل کندی پشت که اشتباها کله پشته به کار رفته و خشک قلا که اشتباها قلعه خشک نوشته شده است.

سلام آقای رشاد عزیز!
موارد یاد شده پیش ازین اصلاح گردید. (طرح نو)

با: احمدی رشاد

احمدی رشاد — Mon, 09 Feb 2015 20:20:02 +0000

سلام وسپاس از جناب دکتر خرمی عزیز! از حسن توجه شما نسبت به مقاله «شانه های زخمی جاغوری» خرسند شدم و در مورد آن نام ها حق باشماست و من به دلیل دوری و فاصله شنیداری آن اسامی، اشتباهی به کار بردم و در فرصت قریب آن را اصلاح خواهم نمود.

با: خرمی

خرمی — Sun, 08 Feb 2015 08:57:33 +0000

جناب رشاد تحلیل خوبی بود. امید که قلم و قدم تان توانا باشد.
کله پشت را نشناختم اگر منظور تان قتلگاه مشههور هزاره ها در منطقه شاه جویی است که «کندی پشت» نام دارد نه «کله پشته» بهر حال بنده که تا بحال چنین عنوانی را نشنیده ام. نام منطقه که اخیرا یک موتر را ماین پراند «خشک قلا» است نه «قلعه خشک» به نظرم اسم علم است و علم را نباید دستکاری کرد. بهترین راه برای در امان ماندن از اشتباه همان گویش مردمی است که آن محل ها را به همان نام می خوانند اینکه ما آن را با روش خودمان تغیر دهیم عربیزه اش کنیم یا فارسی سازش کنیم اشتباه است. این گونه نیست؟ پاینده و پیروز باشید.

با: احمدی رشاد

احمدی رشاد — Fri, 23 Jan 2015 07:23:57 +0000

با عرض سلام و سپاس فراوان از آقای حمید شکوری! متاسفانه من دیدگاه متفاوتی با آنچه شما گفتید دارم. اعتقادم آن است که احیای غیرت و مردانگی در جای خودش خوب است و یک ارزش اخلاقی است. اما مشکل چیزی دیگری است که انگیزه ی ماندن و به کار گرفتن استعدادها و توانمندیهای مردم را ربوده است. غیرت برای مردم نان و آب نمی شود مشکل مردم نان و آب است. خشکسالی ها فشار مضاعفی بر اقتصاد طبیعی و وابسته به عطایای آسمانی، وارد آورده است. جوانان با غیرت منطقه همه به خاطر نان از جاغوری بیرون رفته است هر کسی که حرکت داشته و به قول شما غیرت و مردانگی داشته رفته اند آنانکه مانده پیرمردان و زنانی است که توان رفتن ندارند.

با: حميد شكوری

حميد شكوری — Thu, 22 Jan 2015 16:55:52 +0000

سلام به نویسده محترم رشاد عزیز!
نوشته خوب، جامع، و دردمندانه‌ی بود. به نظر من آنچه باعث شده که جاغوری به چنین روزگاری مبتلا گردد را بیان نفرموده‌ی. مردم هزاره در کل و مردم جاغوری بالخصوص مدت‌هاست که اخته گریده، دیگه قوت و توان و نیروی مردانگی درش وجود ندارد تا از حیثیت، وقار و … خود دفاع نمایند. متاسفانه دنیا گرایی و تجمل‌زدگی این مردم به میزانی رسیده است که جز نان و آخور (با عرض معذرت از همه) چیزی دیگر را نه درک کنند و نه می‌توانند بفهمند. این است مشکل اصلی هزاره‌ها در کل و مشکل جاغوری‌ها به شکل خاص‌تر و حادترش. دعا کنیم که خدا به ما مردم جاغوری مردانگی‌ را بازگرداند همین.